17 april – 19 april — Great Smoky Mountains national park

Even een kort berichtje vanuit het plaatsje Gatlinburg (Tennessee). Hier besteed ik mijn tijd voornamelijk met wandelen een fotograferen in het Nationaal Park Great Smoky Mountains. Dit is een erg groot park op ongeveer een steenworp afstand van het plaatsje. Daarnaast is het ook nog eens het op jaarbasis drukstbezochte nationale park in de VS.

Nadat ik hier afgelopen donderdagmiddag rond een uur of 2 aankwam eerst even snel wat gegeten in het hotel, en daarna ben ik naar het park gegaan. Ik besloot het Roaring-Fork-gedeelte te gaan bezoeken, dit is een éénrichtingsweg van ongeveer 7 mijl die langs de Roaringfork-rivier loopt. Ik  had mijn zinnen gezet op de wandeling naar de Rainbow-falls. Dit zou een wandeling moeten zijn van 2.7 mijl. Helaas was het dusdanig druk bij de parkeerplaats van het begin van de wandeling, dat ik daar de auto niet meer kwijt kon.. Gelukkig was er een stukje verderop nog een overflow-parking en daar kon ik de auto wel kwijt.

Helaas was dit voor de auto een stukje, maar wandelend bleek het toch gauw meer dan een kilometer verder te zijn dan dan de vorige parkeerplaats. Ik besloot het echter te negeren en wandelde relaxed verder. Uiteraard wel volop op mijn hoede voor beren, die ik overigens wel tegenkwam maar die hadden een grote snor en spraken met een zuidelijk Amerikaans accent 😉

20140417-20140417-IMG_7174

Ondertussen was het wandelpad geen wandelpad meer, maar een opgedroogde rivierbedding. Dit betekende HEEL VEEL stenen en boomwortels waar je langs moest wandelen, en aangezien ik mijn Converse sneakers aanhad voelde het alsof ik op mijn blote voeten liep. Ook was het pad ondertussen best steil geworden, ik denk dat ze dit met wielrennen de buitencategorie noemen. Maar ja, eigenlijk ben ik gewoon niks gewend als boerenhollander die niks hogers gewend is dan de de verkeersdrempel voor m’n deur…

Ondertussen was het continue omhoogwandelen best vermoeiend geworden, dus ik besloot maar even uit te rusten aan de kant van de rivier. Hier heb ik ondertussen ook even wat foto’s gemaakt.

Nadat ik er na een kilometer of 3 nog niet was, vroeg ik aan een stel dat naar beneden kwam hoe ver het nog ongeveer was naar de watervallen. Toen ze aangaven dat het nog ongeveer 1u15m zou zijn, besloot ik maar om terug te keren. Het was namelijk al bijna 6 uur geweest, en ik had geen zin om in het pikkedonker in het bos terug te moeten.
Nadat ik op de parkeerplaats terugkwam was ik er eigenlijk wel klaar mee met dit stuk van het park. Ik had namelijk ook mijn zinnen nog gezet op de Clingmans Dome; de hoogste bergtop van het park met bovenop de berg een uitkijkpunt (op ongveer 2km hoogte). Ik wilde hier proberen om mijn geluk te gaan beproeven om een mooie zonsondergang te kunnen fotograferen.
De rit er naartoe duurde bijna een uur, en ging via een lange slingerweg. Op een gegeven moment zag ik langs de weg ijspegels hangen aan een rots:
Een blik op de thermometer leerde dat het volgens de auto 39 graden was. Fahrenheit dus, dit is in normale Celsius ongeveer 3 graden boven nul. Brrrr! En toen ik beneden in het dal was was het nog 16 graden boven nul…..
Eenmaal boven aangekomen bij de parkeerplaats bleek er zelfs nog een uitkijktoren te zijn. Deze was ook weer te bereiken via een korte wandeling die ook weer gigantisch steil was. Door het wandelen kreeg ik het wel warm, maar eenmaal bovenin de toren werd het al snel heel erg koud, en het waaide ook erg hard. Ik besloot dus weer naar beneden te gaan en daar mijn geluk te beproeven vanaf de parkeerplaats. Helaas was ik niet de enige fotograaf met die gedachte….
IMG-20140418-WA0000
Iets was ik in Nederland nog nooit heb gezien, zelfs niet in Kinderdijk 😉
Gelukkig was het het wel waard en werden we beloond met een best mooie zonsondergang:
20140417-20140417-IMG_7255
  Inmiddels was het na het fotograferen half 9, en was het zelfs half 10 tegen de tijd dat ik terug was in het hotel. Na snel even wat gegeten te hebben was het bedtijd, want de volgende dag stond de wekker alweer op half 6 om van het mooie ochtendlicht te profiteren.
Helaas bleek het bewolkt te zijn de volgende ochtend, dus een mooie zonsondergang zat er helaas niet in. Wel heb ik erg veel herten gezien, die absoluut niet schuw waren.
20140418-20140418-IMG_7319

Tegen een uurtje of 9 was ik het zat en besloot ik weer richting het hotel te gaan om te gaan ontbijten. Hierna was het eten echter op, en werd het tijd om een supermarkt te zoeken. Aangezien Gatlinburg ontzettend toeristisch is, was er (uiteraard) in de verste verte geen enkele supermart te vinden. De dichtstbijzijnde Walmart lag op een minuut of 25 rijden. Dit werden er helaas 45 doordat het hele dorp verstopt was door files.

Tegen een uur of 4 besloot ik weer hetzelfde ritje te gaan rijden als donderdag, en nu ging ik er echt voor om een wandeling af te ronden en een waterval te bezichtigen en fotograferen. Het werden de Grotto Falls, die je na een wandeling van 1.2 mijl bereikte. Ook deze wandeling was weer erg steil en hobbelig door de vele stenen en boomwortels. Deze wandeling ging bijna nog moeilijker dan die van donderdag, want ondertussen had ik ook flinke spierpijn. Maar uiteindelijk bereikte ik de waterval, en het was de wandeling meer dan waard:

20140418-20140418-IMG_7361

Vandaag, zaterdag, houd ik vooralsnog een lummeldag. Na flink uitgeslapen te hebben was ik te laat voor het ontbijt van het hotel, dus heb ik mijn Walmart-food maar aangebroken. Daarna was het een kwestie van de foto’s van afgelopen dagen uitzoeken en het blog bijwerken. Vanavond ga ik nog eens proberen om herten te fotograferen, hopelijk in mooier licht dan gisterochtend. Alhoewel ik heb er wel een hard hoofd in omdat het nu regent en onweert…

Boekenlegger op de permalink.

One Comment

  1. Enerverend verhaal hoor. Leuk.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *