Kennismaken met Tokyo

Tokyo Shibuya

Tokyo Shibuya

Na een goede eerste nacht werd ik vroeg wakker, eerst om 3:00u, om daarna nog wat in te doezelen, daarna was ik om 5:00u klaar wakker en verder slapen lukte niet meer. Hoera voor de jetlag! Uiteindelijk ben ik er om 7:00u maar uit gegaan om te douchen. Ik had besloten om vandaag onder andere naar Tsukiji te gaan, waar zich de grootste visafslag ter wereld bevindt. Gezien mijn liefhebberij voor vis leek me dit wel een leuke tocht, dus direct na het ontbijt vertrok ik in de richting van Tsukiji. Het duurde uiteindelijk ongeveer drie kwartier voordat ik er was. De temperatuur was inmiddels al tot over de 10 graden opgelopen en er was een strakblauwe lucht, wat het ideaal wandelweer maakte.

Tsukiji

Tsukiji

De veiling van Tsukiji bestaat uit 2 gedeelten: een binnen gelegen deel waar de daadwerkelijke veilig plaatsvindt en een buiten gelegen deel met allemaal winkeltjes en eettentje. De veiling is slechts beperkt toegankelijk (begrijpelijk) voor toeristen. Alleen de eerste x-aantal bezoekers mogen naar binnen met een tour, maar dan moet je er wel om 4:30u ’s morgens zijn en zelfs dan weet je nog niet eens zeker of je echt naar binnen mag. Echt erg vinden deed ik het niet, want er was voor de rest genoeg te beleven. Het was ongelooflijk druk op de visafslag en je moest uitkijken voor alle scootertjes en vrachtwagentjes die om je heen reden.

Al met al heb ik me hier toch een kleine 2 uur vermaakt met rondkijken en rondlopen, waarbij de ik de meest gekke dieren gezien heb. Uiteraard heb ik een paar stokjes met gegrilde vis op: zwaardvis en inktvis. Qua smaak waren ze heerlijk, alleen werd ik verrast doordat ze koud waren. Op de een of manier had ik de verwachting dat het warm was, omdat het van de grill kwam.

Koude vis...

Koude vis

Uiteindelijk vond ik het welletjes en besloot richting het station te lopen vanaf waar ik morgen met de Shinkansen naar Nikko vertrek. Mijn bedoeling was om hier eerst alvast een kaartje te halen, zodat ik zeker een stoel heb. Daarna wilde ik met de JR Yamanote lijn richting Shinjuku gaan om daar ook wat dingen te bezichtigen.

Het was ongeveer een half uurtje wandelen naar het station, maar het werden bijna 2 uur omdat ik onderweg besloot een koffiepauze te houden. Tijdens die koffiepauze kwam er ik er achter dat er precies op de wandelroute een zogenaamd ‘Sony park’ lag. Hier zou een soort museumpje zijn dat ook een afdeling had met nieuwe innovatieve apparatuur. Het was toch gratis dus ik dacht: waarom niet.

Het Sony Park was leuk, maar niet zo zeer vanwege het innovatieve gedeelte. Hier stonden namelijk alleen maar nieuwe laptops, tablets en smartphones, waar ik niet zo warm of koud van werd. Juist het deel waar de oudere ‘technische snufjes’ lagen was bleek uiteindelijk leuk te zijn. Zo lagen er onder andere cassettebandjes, walkmans en discmans. Dit was een leuke terugblik op hoe de techniek zich binnen enkele decennia ontwikkeld heeft.

Loopman...

Walkmans

Daarna ging ik weer richting het station waar ik het treinticket snel geregeld had. Als je namelijk met een JRP-pas reist kan je gewoon naar de balie gaan van de JR Ticket Service en aangeven welke trein je wilt hebben. Gelukkig had ik alle treinreizen al uitgezocht en uitgeprint, dus ik hoefde alleen maar de het juiste printje geven. Hierna ging ik  op zoek naar de Yamanote trein, die snel was gevonden omdat de lijn netjes was aangegeven.

Eenmaal in de trein was ik in een half uurtje op de bestemming. Ik had besloten om bij Yoyogi uit te stappen, om hier de Meiji-tempel te bezoeken. Dit is een Shinto-tempel, die midden in een bos in de stad ligt. Helaas viel dit een beetje tegen, omdat er aardig wat bouwwerkzaamheden gedaan werden op dat moment. Wat me opviel was dat alle Japanners een buiging maakten voor ze de poort doorgingen. Ik weet niet wat het is, maar op de een of andere manier voelde ik me best een lompe toerist, omdat ik gewoon doorbanjerde.

Meiji-tempel

Meiji-tempel

Dit stond ook bij de tempel

Dit stond ook bij de tempel

Na pak hem beet een half uurtje door het park gewandeld te hebben, besloot ik de betonjungle van de stad weer op te zoeken. Ik nam hiervoor de trein, omdat ik inmiddels al aardig wat kilometers in de benen had. Binnen 5 minuten was ik in Shinjuku. Hier ben ik even naar het Government Building geweest, dat een gratis uitkijkplatform heeft op de 45ste etage. Vanaf deze hoogte heb je een mooi uitzicht op de stad. Het is wel aan te bevelen om dit op een dag te doen dat er niet te veel smog is, want met smog zou je zomaar bar weinig kunnen zien.

Wat wolkenkrabbers in Shinjuku...

Wat wolkenkrabbers in Shinjuku…

Uitzicht vanaf uitkijkpunt

Uitzicht vanaf uitkijkpunt

Het volgende doel was Shibuya. Dit stadsdeel staat bekend om zijn vele winkels en restaurants. Dat laat zich ook terugzien in het straatbeeld: neon, neon en nog eens neon. Erg gaaf en gezellig om in rond te lopen!

Neon crazy...

Neon crazy

Erg indrukwekkend was de Shibuya Crossing, oftewel het kruispunt recht voor het Shibuya treinstation. Deze kruising bestaat uit 4 wegen en in totaal 5 zebrapaden. Omdat dit een heel erg druk punt is, lopen de hoeken van de straten helemaal vol met voetgangers als zij moeten wachten. Uiteindelijk krijgen alle stoplichten voor de zebrapaden groen licht en dit resulteert erin dat er duizenden mensen tegelijk over de kruising lopen. Wat een gaaf gezicht is dat! Ik kan nu best begrijpen waarom dit in verschillende lijstjes met bezienswaardigheden in Tokyo altijd erg hoog staat.

Shibuya crossing, stoplicht is groen!

Shibuya crossing, stoplicht is groen!

Inmiddels was het al gaan schemeren, dus ik besloot met de camera in de hand nog wat foto’s maken van de stad. Al de neonverlichting geeft je de mogelijkheid tot het maken van toffe foto’s. Na een tijdje ben ik een restaurantje gaan opzoeken voor het diner. Hier maakte ik kennis met echte Japanse Sashimi, de meest verse (rauwe) vis die je je maar kunt voorstellen. Ik heb geen idee welke soorten vis ik allemaal gegeten heb, maar het smaakte erg goed!

Nog een keer de beruchte kruising

Nog een keer de beruchte kruising

Sushi!

Sushi!

Na het eten snel ben ik snel teruggegaan naar het hotel (AI hotel Nihonbashi) want ik was inmiddels behoorlijk afgepeigerd. Volgens mijn stappenteller had ik al meer dan 33000 stappen gezet! Bij terugkomst in hotel heb ik eerst mijn rugtas ingepakt. De dag erna stond de reis naar Nikko namelijk op het programma. Daarover meer in het volgende verslag 🙂

 

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *