Exit Zwitserland…

Brienzer meer

Vanwege het voorspelde slechte weer vandaag had ik al besloten om vandaag weer op huis aan te gaan, na een kleine 10 dagen in Zwitserland gereisd te hebben.

Na vanmorgen reeds bijtijds opgestaan te zijn, opgeruimd en ontbeten te hebben ging ik rond een uur of kwart voor negen rijden waarna ik bijna 11 uur later: rond kwart voor acht ‘s-avonds, voor de deur uitstapte thuis. Omdat ik had besloten geen vignet aan te schaffen voor Zwitserland, moest  ik daar alle wegen binnendoor doen, en dat alleen al kostte drie uur. Vervolgens was ik ook nog een soort van verdwaald in Basel maar uiteindelijk kwam ik op de Franse A35 uit waar ik erg goed kon doorrijden. Eenmaal ter hoogte van Karlsrühe in Duitsland binnengereden viel dit tegen, het was constant afremmen en optrekken. Dit schoot niet echt op. Pas in Nederland kwam de vaart er weer in en kwamen de lange periodes met cruise control aan.

Al met al kan ik tevreden terugkijken op deze korte wandereis naar Zwitserland, en ik zal er zeker nog eens terugkeren.

Ik heb gekampeerd op mooie fijne campings, prachtige wandelingen gemaakt en mooie dingen gezien.

Hoogtepunten waren wat mij betreft in ieder geval:

  1. De wandeling van Schynige Platte naar de First via Faulhorn
  2. De Creux de Van. Niet perse de wandeling maar het natuurfenomeen an sich.
  3. De Rhone gletsjer. En dit was eigenlijk ook een dieptepunt, want het feit dat deze steeds sneller smelt is eigenlijk een slecht teken… zei degene die er 1200 kilometer naar toe is komen rijden met zijn dieseltje 🙂

Ik gaf al aan dat ik geen tolvignet had gekocht. Dit had ik bewust niet gedaan, want voor de heenreis richting Les Brenets en het rondrijden in de Jura had ik deze niet nodig omdat daar geen snelwegen zijn. Ook voor het verplaatsen naar mijn volgende bestemmingen: Bern en Interlaken, vond ik het de moeite eigenlijk niet waard. De tijdsverschillen waar je het over hebt zitten in de orde van een kwartiertje, en dan zijn de reistijden en afstanden al kort.

Alleen voor de terugreis begon ik hem wel te missen. Na dorpje 639 en voor de 666e keer 50 te hebben moeten rijden werd ik het wel zat en begon een beetje spijt te krijgen. Bovendien was ik op de terugweg wel gewoon 2.5 uur langer onderweg dan als ik een vignet had gekocht. Maar ja dat is achteraf gepraat, maar voor een volgende keer ga ik het zeker doen.

Qua wandelen vind ik Zwitserland eigenlijk perfect, in ieder geval de regio’s waar ik ben geweest. De wandelpaden die ik heb gelopen waren allemaal prima aangegeven, en het systeem met kleuren/codes voor de moeilijkheidsgraad en de indicaties voor de wandeltijd vind ik erg mooi bedacht. Het maakt het perfect om op deze manier in combinatie met een kaart een eigen route terplekke samen te stellen.

Het enige “nadeel” van Zwitserland vond ik eigenlijk de taal. In het Franse deel kwam je met Duits of Engels zo goed als nergens, en mijn Frans is ook niet je van het. En kwam ik uiteindelijk in het Duitse deel, dan kon ik ze nog slecht verstaan omdat het Duits aanzienlijk anders klinkt. Gelukkig sprak men hier wel over het algemeen wel zeer goed Engels. En dan ben ik nog niet eens in het Italiaanse deel geweest 😉

Niet dat het een heel erg groot issue was, want mijn ervaring is dat als je van beide kanten een beetje inschikkelijk bent dat je een heel end komt 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *