Een weekje relaxen op Zanzibar

Zanzibar

 

Marcha en ik hadden zin om de Hollandse winter, die in 2018 wel erg lang duurde, te verruilen voor een korte vakantie op een tropische locatie. We waren er al snel over uit dat het een (Ultra) All Inclusive resort zou worden, omdat we beiden toe waren aan een weekje helemaal niks doen. Gezien de relatief korte periode van onze vakantie, wilden we niet op 24 uur reizen van Nederland gaan zoeken. Zo viel de keuze uiteindelijk op Zanzibar.

Qua voorbereiding was het daarmee nog niet klaar, er stond ons namelijk voor vertrek ook nog een bezoek aan GGD te wachten. Er wordt door hen aangeraden om een DTP, Gele Koorts en Hepatitis A te halen, evenals een recept voor Malariapillen (voor het aantal dagen van je verblijf + 8 dagen extra) en een stempel dat je niet in een met cholera besmet gebied bent geweest.

 

Dag 1 t/m 3

Zo kwam het dat we woensdagochtend 7 maart in alle vroegte door onze privé taxi-service Martijn opgehaald werden, om naar Schiphol te worden gebracht. Gezien het tijdstip was het rustig op de weg, dus we kwamen ruim op tijd aan op het vliegveld. De eerste taak was het afgeven van de bagage, wat tegenwoordig bij TUI volledig geautomatiseerd gaat. Best handig (als je goed leest)!

Hierna dronken we een kop koffie, waarna we maar besloten door de security te gaan, omdat je nooit weet hoe lang de wachttijden daar zijn. Dit ging boven verwachting snel en gelukkig ook zonder problemen, dus het kwam erop neer dat we uiteindelijk nog best lang bij de gate moesten wachten.

De vlucht was eigenlijk vooral lang, saai en vervelend. Omdat we een van de laatste gezelschappen waren die geboekt hadden, hadden we geen zitplaatsen direct naast elkaar, wat dus vrij saai was. Gelukkig waren we een beetje voorbereid en hadden we diverse Netflix-series gedownload. Het vliegtuig vertrok om 7:25u vanaf Schiphol en we kwamen vervolgens rond 12:00u aan in Hurghada, Egypte. Daar werd er getankt en kregen we een nieuwe crew. Deze stop was nodig omdat TUI er met een Boeing 737 gevlogen werd. Normaal gesproken worden deze toestellen alleen voor de korte afstanden gebruikt, binnen Europa dus…

Uiteindelijk kwamen we rond 20:15u (lokale tijd, het was op Zanzibar twee uur later dan in Nederland (ivm de wintertijd)) aan op het vliegveld van Zanzibar. Het vliegveld was lekker chaotisch en eigenlijk helemaal niet berekend op de ±180 passagiers die in een keer met zo’n vlucht aankomen. Aan de andere kant heeft het wel zijn charme. Voor de mensen die hierdoor een beetje afgeschrikt raken: Men is bezig met het bouwen van een nieuw vliegveld, dat in 2019 open zou moeten gaan (ook al gelooft lang niet iedereen erin dat die datum gehaald gaat worden). Zolang je voorbereid bent op een beetje chaos en een flinke temperatuursomslag (van ijskoud en droge lucht in het vliegtuig, naar 30 graden en vrij vochtige lucht), is het prima te doen.

Bij aankomst in de aankomst”hal”, maakten we al gelijk kennis met het feit dat alles in Afrika toch echt net iets anders gaat als in Nederland. We moesten daar een formulier invullen, dat diende als aanvraag voor een visum. Er lagen echter 2 verschillende versies van het formulier klaar, waardoor we eigenlijk geen idee hadden welke we nodig hadden. Gelukkig bleek het uiteindelijk niet uit te maken welke je had en na het betalen van 50 dollar (per persoon) en het afgeven van wat vingerafdrukken kregen we er een stempel in ons paspoort bij en mochten we onze weg vervolgen.

Hierna gingen we op zoek naar onze transfer naar ons hotel. Dankzij de hulp van een TUI hostess hadden we deze snel gevonden. Het was bij aankomst al donker, dus we zagen niet veel tijdens onze rit naar het hotel. Wat wel direct opviel was dat veel huisjes geen verlichting (en zelfs helemaal geen elektriciteit) hadden en áls er al licht was, dan waren dit fel-witte TL-buizen. Je realiseert je op dat moment wel dat je echt in een andere wereld bent binnengestapt. Wat mooi is om te zien is dat de mensen echt buiten leven, zelfs de televisie staat daar! Buurtbewoners verzamelen zich bij het huis van degene die een televisie heeft en zo kijken ze gezamenlijk naar voornamelijk voetbalwedstrijden of films.

Bij ons resort, Dream of Zanzibar, aangekomen werden we zeer hartelijk ontvangen met een glas vruchtensap en een verfrissend washandje. Dit was zeer welkom na de uiteindelijk toch nog lange reisdag. Een van de medewerkers vertelde ons enthousiast over waar en wanneer er eten en drinken verkrijgbaar was en wat er allemaal op het resort te doen was. Vervolgens werden we, geholpen door een vriendelijke hotelbediende die onze reistas meenam, naar onze kamer gebracht, waar hij ook tekst en uitleg over gaf. Tip: vergeet geen kleingeld bij de hand te hebben (Euro’s of Dollars zijn beide gangbaar) voor deze mensen. Zij verdienen slechts $75,- per maand en het is daarom ook gangbaar om ze een kleine fooi te geven.

Uitzicht op zee.

Nadat we afscheid genomen hadden van de hotelbediende was het tijd voor een verfrissende douche. Inmiddels waren we aardig hongerig geworden en gelukkig kregen we een hele late lunch, of misschien beter gezegd een heel vroeg ontbijt aangeboden (het was inmiddels na 23:00u). Wat bij deze maaltijd direct opviel was hoe geweldig lekker de verschillende soorten fruit waren. Zo maakten we direct kennis met  de zoetste en sappigste Mango’s, heerlijke Passievruchten en smaakvolle Druiven die Zanzibar te bieden heeft.

Na een goede maar korte nachtrust werden we gewekt door de zonsopgang en besloten we na een douche te nemen meteen maar te gaan ontbijten. Het was voor ons beiden de eerste keer dat we vakantie gingen vieren in een Ultra All Inclusive resort, dus we waren benieuwd hoe het zou bevallen. De reviews waren hierover overigens vrijwel unaniem positief geweest en we werden zeker niet teleurgesteld. Wederom was er heerlijk fruit en ook de versgebakken pannenkoeken gingen er goed in. Marcha was ook erg gecharmeerd van de becon (ja je leest het goed, met een ‘E’ 😉 ).

Na het ontbijt besloten we een strandwandeling te maken. Dit was eigenlijk best mooi, al was het strand minder mooi wit dan je op de vele foto’s ziet. Het zand is op zich wel wit, maar wordt bedekt door erg veel zeewier. Op sommige plekken was het zelfs zo dik dat we er tot onze enkels inzakten. Dit schijnt overigens seizoensgebonden te zijn…

Het strand…

Toen we terugkwamen bij het hotel hebben we even liggen relaxen op een van de strandbedden, waarna het tijd voor de lunch was: sushi op het strand. Bij het zien van de sushi had ik mijn bedenkingen over de hygiëne, met name omdat het open en bloot in de warmte stond. De meeste sushi bestond overigens uit niet-bederfelijke ingrediënten, dus het werd gelukkig niet direct gevolgd door onophoudelijke toiletbezoeken. Terugkijkend naar de verschillende restaurantjes die we bezocht hebben, was de sushi zelf het gerecht van de minste kwaliteit. Die zouden we de volgende keer vermoedelijk overslaan, maar dat wordt 100% goedgemaakt door het buffet dat er elke lunch was.

Na de lunch heb was het tijd voor een power nap, waarna we aan een spelletje triominos begonnen, op het balkon (met uitzicht op de zee!). ’s Avonds bleek er een thema-avond te zijn voor het diner: Africa Night. Dat was nog eens met onze neus in de boter vallen. Ze hadden alle stoelen en tafels neergezet op het strand, er was Afrikaans eten, een Afrikaanse dansgroep en Afrikaans theater. We hebben op die avond wel verschillende keren tegen elkaar gezegd dat het zo enorm gezellig was, echt een geweldige sfeer. De bediening heeft daar overigens ook een heel groot aandeel in. Zodra ze bij je tafeltje aankomen wordt je begroet met een vrolijk: “Jambo! Everything okay?” en worden de wensen met betrekking tot de drankjes opgenomen.

Het was een hartstikke leuke eerste dag op Zanzibar!

De derde dag van de vakantie stond in het teken van relaxen, relaxen en nog eens relaxen. Na het ontbijt veroverden we twee ligstoelen bij het zwembad in de schaduw en daar bleven we tot een uurtje of 14:00. Toen was het namelijk eb en zijn we de zee ingelopen richting het rif. Dit was enorm leuk! We zijn meer dan een halve kilometer de zee ingelopen door ondiep water van enkel- tot hooguit kniehoogte. Let echter wel op: Onderweg moet je goed uitkijken waar je loopt, want er liggen gigantisch veel zee-egels in het water, waarvan enkele zeer giftig zijn en indrukwekkende stekels hebben.

Tijdens onze tocht werden we en paar keer aangeklampt door beach boys die ons wilden rondgidsen of van alles en nog wat wilden verkopen, maar hier zijn we niet op in gegaan. Ik moet wel zeggen dat sommige jongens best volhardend zijn… Helaas hebben we de Nemo’s die er schijnen te zitten niet gezien. Misschien een volgende keer?!

Nadat we weer terug op het strand waren gekomen besloten we de gym uit te testen (met dat onbeperkte eten moet je wel een beetje actief zijn af en toe). De rest van de dag vervolgden we uiteraard met meer Triominos en nog meer eten.

 

Dag 4 t/m 7

In eerste instantie was het plan om nog wat excursies te gaan doen, maar het beviel ons zo goed in het hotel en aan het strand dat we niet meer zijn weggegaan. Daarnaast had Marcel best wel heftig zijn voeten verbrand, dusdanig dat ze er dik van waren en lopen bijna niet ging. Dit ontnam hem ook de lust om iets al te actiefs te gaan ondernemen. Gelukkig hadden we inmiddels ook de juiste bar voor de lekkerste cocktails gevonden (hoera voor Ultra All Inclusive! 😉 – gelukkig hadden ze ook alcoholvrije cocktails – ) en het was zeer zeker geen straf om de dag door te brengen op een ligbed aan het zwembad onder een parasol.

Gelukkig hebben we gedurende deze dagen ook nog twee keer gesnorkeld in de zee. Dit is een enorme aanrader en we baalden er eigenlijk van dat we het niet eerder gedaan hadden. Je kunt vanaf het strand zo met je snorkelspullen het water in en genieten van een grote hoeveelheid visjes, krabbetjes en garnalen. We kunnen zeker zeggen dat dit naar meer smaakt! Overigens, als je gaat snorkelen zorg dan voor een goede waterdichte duikbril en snorkel (bij de Decathlon voor niet al te veel verkrijgbaar). Flippers zijn aan te raden, maar niet per se nodig omdat de stroming van de zee hier niet zo sterk is. Gezien de kracht van de zon (hij staat op Zanzibar bijna recht boven je hoofd) is het aan te raden om met een t-shirt het water in te gaan, want de tijd vliegt voorbij tussen al dat moois. Daarnaast is het beste tijdstip om te snorkelen tijdens laag water, je zwemt dan namelijk zo tussen de visjes. Omdat het waterniveau zoveel hoger is tijdens vloed, is het voor het mooie eigenlijk net iets te diep om de dieren van dichtbij te observeren. Het is niet ondoenlijk, want het water is kristalhelder, maar als je toch kan kiezen… Het schijnt overigens dat er verderop in het water (bij de Nemo-visjes) ook roggen zitten.

Helaas was de dinsdag onze laatste volledige dag op het resort, maar deze was ook zeker de moeite waard. De avond sloten we af met een BBQ-avond bij het zwembad. Vergeleken met de eerdere Afrikaanse en Arabische avond (met overheerlijke pita’s en hummus!) viel deze een klein beetje tegen. Aan de gezelligheid en de service van het personeel lag het niet, maar het eten smaakte ons wat minder. Dat had grotendeels ook te maken met dat we beide inmiddels toch wat last van onze buik gekregen hadden, ook al wisten we niet precies wat de oorzaak was. Misschien hadden we toch iets verkeerds gegeten, maar we vermoeden dat de Malariapillen de boosdoener waren.

De laatste dag

De woensdag hadden we een beetje een dubbel gevoel. We moesten om 12:00u de kamer verlaten, terwijl onze transfer pas rond 18:00u ’s avonds zou komen. Gelukkig is het hotel daar helemaal op voorbereid en is er de mogelijkheid om je spullen bij de receptie achter te laten en je kunt zelfs voor vertrek nog een douche nemen, om het zand of de chloor van het zwembad van je af te spoelen. Daar hebben we dan ook dankbaar gebruik van gemaakt.

De rit naar het vliegveld volbrachten we grotendeels toen het nog licht was en wat ons opviel is dat, zodra je de poorten van het resort uitrijdt, het verschil met de westerse wereld weer gelijk duidelijk wordt. Dit uit zich bijvoorbeeld in de rommel die overal verspreid ligt langs de kant van de weg. Echt straatarm is het nu ook weer niet, iedereen heeft kleding aan zijn lijf en de mensen lijken zeker niet ondervoed te zijn, maar het verschil met Nederland is overduidelijk.

Tijdens onze transfer werd er gewaarschuwd voor het de staat van de vertrekhal van het vliegveld, want we zouden hier immers bijna twee uur moeten doorbrengen alvorens we het vliegtuig in konden. Een gewaarschuwd mens telt voor 2, maar er waren diverse mensen die tegen het flauwvallen aanzaten gezien de hitte en het gebrek aan frisse lucht. We zaten daar zeker met een man of 400 in een ruimte waar net genoeg plek was voor maximaal de helft daarvan. Kom maar op met dat nieuwe vliegveld! 🙂

 

Tot slot

Terugkijkend op de vakantie hebben we een heerlijke tijd gehad op het mooie Zanzibar, waar we voor ons doen heel weinig activiteiten hebben ondernomen. Toch was het weleens lekker om helemaal niets te hoeven en het is dan ook meer dan voor herhaling vatbaar. We kunnen volmondig zeggen dat het resort Dream of Zanzibar een aanrader is. Het is heel mooi ingericht, het eten is erg goed en divers genoeg om niet eentonig te zijn en de cocktails zijn erg lekker. Het heeft ons aan niets ontbroken. Tel daar de vriendelijke mensen en de mooie ligging aan de oostkust van het eiland bij op en je hebt een hoop ingrediënten voor een fijne tijd. Voor ons was een weekje genoeg, maar als je wat meer activiteiten zou willen ondernemen dan zou twee weken ook prima kunnen. Er worden excursies aangeboden naar Stone Town, Jozani Chwaka Bay National Park (waar je Procolobus kirkii aapjes kunt bewonderen), Tanzania (waar je met wat geluk de Big 5 kunt aanschouwen), of Mnemba Island (om te snorkelen bij een van de mooiste koraalriffen van het eiland).

De terugweg naar huis ging eigenlijk redelijk voorspoedig, ook al duurde deze reis voor het gevoel ook weer erg lang. Ons werd verteld dat de plannen van TUI zijn om volgend jaar met een 747 op Tanzania te gaan vliegen, iets dat absoluut aan te moedigen is.

Na de nachtvlucht kwamen we ’s morgens tegen 7:45 op Schiphol aan, waar we redelijk vlot door de douane waren en snel richting het perron gingen, we gingen namelijk met de trein en bus terug naar huis. Zo stapten we uiteindelijk tegen 10:15 uit de bus vlak voor de deur en konden we weer een mooi reis-hoofdstuk afsluiten. 🙂

 

Enkele tips voor een bezoek aan Zanzibar:

  • Er is op het eiland slechts 1 pinautomaat aanwezig, in de ‘Zanzibar-stad’ (Stone Town). Er is geen garantie dat deze het doet, dus neem van te voren geld mee. Je kan lokale valuta (Shillings) gebruiken, maar er worden ook overal Euro’s en Dollars gebruikt. We hadden her en der gelezen dat ze voor wat betreft Dollars/Euro’s dezelfde bedragen hanteren, dus vanwege de gunstige koers besloten we Dollars mee te nemen.
  • Het is geen verplichting, maar je maakt de mensen op het resort erg blij door ze af en toe een kleine fooi te geven.
  • Tijdens onze zomertijd is het op Zanzibar 1 uur later en tijdens onze wintertijd is het tijdsverschil 2 uur.
  • Aan de oostzijde van het eiland heb je een extreem verschil tussen eb en vloed. Bij ons hotel trok het water zich wel een kilometer terug, wat inhield dat je eerst een stukje moet wandelen voor je kan zwemmen. Dit is erg leuk en biedt de mogelijkheid om mooi te kunnen snorkelen!
  • Er zitten gigantisch veel zee-egels (sommige zijn giftig!) in het water, ga dus niet op blote voeten de zee in!
  • De gemiddelde maximum temperatuur ligt ongeveer tussen de 28 en 33 graden Celsius en de beste tijden om te reizen zijn in de droge seizoenen tussen januari en half maart (de lokale bevolking zegt dat het regenseizoen in het voorjaar over het algemeen op 21 maart begint) en van juni tot eind oktober.
  • Je hebt een visum nodig om Zanzibar/Tanzania  binnen te komen. Deze kan je op het vliegveld aanschaffen voor 50 Dollar. Dit geldt in ieder geval als je de Nederlandse nationaliteit hebt. Je kunt ook naar de Tanzaniaanse ambassade gaan, maar dit is dan gelijk weer duurder.
  • Neem een goede zonnebrand mee, met een voldoende hoge beschermingsfactor. Je kunt al binnen 10 minuten flink verbranden!
  • Het kraanwater op Zanzibar is niet drinkbaar. Zorg dus dat je altijd de beschikking hebt over flessen drinkwater.
  • Neem je snorkelspullen mee (bij excursies zitten deze meestal bij de prijs inbegrepen).
  • Groet de lokale bevolking met een vriendelijk “Jambo” als je ze tegen komt, ook al is het de 10e keer die dag.
  • Tot slot: Vergeet vooral niet te genieten 🙂

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *