Heet dagje in het Grampians National park

Grampians national park

Na onze rit over de Great Ocean Road gingen we nu, ter afwisseling,  landinwaarts, bijna recht omhoog richting het Noorden. Na wederom een heerlijk ontbijt in een koffietentje werd onze volgende bestemming het Grampians national park, met als uitvalsbasis het stadje Halls Gap. Dit park beslaat een aantal bergketens die vrij abrupt uit het omliggende boerenheuvelland opkomen. Daar waar je eerst kilometers lang eerst alleen maar door licht glooiend boerenland rijdt, zie je op een gegeven moment de eerste bergtoppen steil opdoemen terwijl je ernaartoe rijdt. Dit is best een indrukwekkend gezicht als je ze zo steeds groter ziet worden en je uiteindelijk hier steil omhoog gaat.

Voornaamste doel was het maken van een paar mooie wandelingen naar uitkijkpunten of watervallen. Helaas was de temperatuur 39 graden, en dan is wandelen niet echt heel tof meer. Eigenlijk de enige wat langere wandeling die toch de moeite waard was, was naar de MacKenzie falls maar ook deze was voor het mooie te zwaar. Echter was dit wandeltochtje van nog geen 600 meter nog best heftig door de vele trappen. De watervallen zelf waren echter wel erg indrukwekkend, en ze waren ook zeker niet opgedroogd zoals een heleboel andere watervallen in het park en de rest van Australië

MacKenzie falls

Een andere die we wilden gaan maken was door de zo genoemde  ‘Grand Canyon’. Dit zou een relatief simpele trail moeten zijn door een rivierkloof met indrukwekkende wanden, maar ook deze was helaas te warm. Hier gingen we dus ook na een paar honderd meter weer terug richting de auto…

Grand canyon trail

Kangoeroe

Hierna zijn we weer terug gereden richting het stadje Halls Gap, op zoek naar een camping. Het werd  het Halls Gap lakeside tourist park. Hier hebben we verder nog zitten relaxen bij de tent met Kombucha (wat je hier in Australie zeer veel tegenkomt in de supermarkten) en lekker ijs om goed af te koelen. Tijdens het relaxen bij de tent kregen we veelvuldig gezelschap van kaketoes en andere veelgekleurde papegaai-achtige vogels. Erg leuk. Kers op de taart was een groep kangoeroes die rustig over de camping aan het scharrelen waren, en onverstoord het gras aan het eten waren. Erg leuk, dat maakte de camping stiekem nog het hoogtepunt van ons verblijf in de Grampians. Tel daarbij op het zeer fijne sanitair, de vriendelijke mensen en de campingmedewerker die opeens Nederlands begon te praten en het was eigenlijk toch wel gewoon weer een topdag…

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *