ACT – AUSTRALIAN CAPITOL TERRITORY

Street art in Canberra

Canberra, Tidbinbilla Nature reserve

Na een lange reisdag sliepen we beiden al redelijk vroeg op de camping in Canberra, de hoofdstad van Australie. We werden echter zo rond middernacht ruw gewekt door een stevige regen- en onweersbui die recht over de camping trok. Dit was echter helemaal niet erg, de temperatuur zakte namelijk ook gelijk een paar graden en dat was meer dan welkom…

Omdat men ooit vond dat de hoofdstad ‘onafhankelijk’ moest zijn, en niet beïnvloed mocht worden door de grootste staten Victoria en New-South-Wales, besloot men een apart territorium te creeeren voor Canberra, te weten het ACT — Australian Capital Territory. Om te zorgen dat het ook beschikte over eigen bronwater werd er bij dit territorium ook een aanzienlijk berggebied betrokken: het Namadgi-gebergte, waar onder andere ook het Tidbinbilla national reserve ligt.

Binnen het uur was de bui al weer over, en ik sliep in ieder geval als een baksteen door zodat ik de volgende ochtend weer fruitig en fris opstond.

Na rustig aan opgestart te zijn gingen we eerst ontbijten, ditmaal bij het tentje The Knox in Watson. Ook nu was het ontbijt weer meer dan prima, met zelfs een overheerlijke smoothie van vers fruit voor Marcha.

Ontbijt

Na het ontbijt gingen we de stad weer uit, richting het Tidbinbilla Nature reserve. Dit is een mooi natuurpark dat nog bij het ACT behoort, en het zou hier mogelijk zijn om diverse soorten wildlife te spotten.

Na het kopen van een toegangskaartje (13 dollar voor 1 auto/dagkaartje) reden we het park in. Er loopt in feite slechts 1 weg door het park, met daaraan enkele parkings van waaruit je korte of langere bushwalks kan maken. Navigeren op deze weg is niet moeilijk aan de hand van de kaart die je meekrijgt…

Onze eerste stop was bij een uitkijkpunt. Je hebt van hieruit een mooi wijds overzicht over het parken zijn omliggende bergen. Erg mooi hoe ongerept de bossen eruit zien.

Bos

Omdat Marcha vannacht slecht had geslapen, stopten we bij een volgende parkeerplaats zodat ze een powernap kon doen. Hierna gingen we verder richting onze volgende stop: de Sanctuary. Hier hebben we een vrij lange trail gelopen rondom een aantal vijvers. Hier hoopten we onder andere vogelbekdieren te kunnen vinden. Dit is helaas niet gelukt, maar we hebben wel veel andere beestjes gezien waaronder erg veel vogels, hagedissen, een slang en een tweetal Cunninghams, wat erg grote hagedissen zijn.

Zoekplaatje, zoek de Cunninghams…

Bij terugkomst bij de auto hebben we eerst wat gegeten en uitgerust, en een kleine snack gegeten. Dit was nodig ook, want beiden waren we best flauw van de wandeling. Ongemerkt zal het toch over de 5 kilometer zijn geweest die we hebben gewandeld. Achteraf baal ik er wel van dat ik de GPS-device niet meegenomen had om de route op te nemen.

Ons volgende doel was de parkeerplaats voor wandeling nummer 11, de Eucalyptus walk. De rangers hadden ons verzekerd dat we hier sowieso koala’s zouden zien, en dat was inderdaad zo. Helaas zaten drie ervan achter een hek en in een soort hutje. Een vierde zat er buiten, dus we kunnen wel zeggen dat we een min of meer wilde koala gezien hebben. Aan de ene kant zien ze er inderdaad best knuffelachtig uit, maar ook wel weer een beetje suf…

Koala

Na hier een kort wandelingetje gemaakt te hebben, gingen we met de auto weer richting camping omdat het inmiddels al vrij laat was geworden. Al met al was het een erg leuke dag geweest, waarbij we best veel beesten gezien hebben: kangoeroes, wallabies, emoes, koalas, hagedissen, ontelbaar veel vogelsoorten, een slang en helaas geen vogelbekdieren. En dat allemaal ook nog in een prachtig berglandschap.

Na terugkomst op de camping hebben we nog wat te eten uitgezocht bij een sushi tentje, wat ook weer heerlijk smaakte en bedacht dat we de volgende dag naar de stad wilden gaan, Canberra in.

Canberra zelf viel helaas een beetje tegen. Zo zouden er allerhande bezienswaardigheden vlakbij elkaar moeten liggen, en op Google Maps leek dit ook wel zo. Helaas bleek de praktijk toch anders en hebben we toch weer aardig wat kilometers moeten lopen, en dat in best wel vochtige hitte in de volle zon. Dit werd dus zwaarder en zwaarder…

Ons eerst doel was het Australian national museum, wat een best interessante afdeling over aboriginals en de Australische geschiedenis scheen te hebben. Dit was het ook, alleen was het allemaal best chaotisch opgesteld waardoor ik in ieder geval de interesse kwijt raakte. Er leek geen leidende draad door de tentoonstelling te lopen, waardoor het van de hak op de tak ging. Gelukkig hadden ze nog best wel mooie kunst hangen…

Kunst… of kitsch?

Na nog een stuk taart gegeten te hebben gingen we met de gratis Culture Loop Bus richting het Canberra center,na tussendoor nog een stop gemaakt te hebben bij de National Library. Hier hadden ze nog een eeuwenoude kaart van Indonesië en Java hangen, zag er best gaaf uit. Verder was het niet spectaculair.

Na terugkomst in het city center gingen we nog even bij het casino kijken. Dit was echter het kleinste casino ooit. Daarom gingen we maar op zoek naar wat te eten, het werd Koreaanse barbecue, wat erg lekker was. Helaas kennen  ze de term ‘samen uit eten gaan’ niet zo goed hier, getuige onderstaande attribuut…

Zit je dan…

Achteraf gezien was de stad Canberra zelf niet heel erg de moeite waard, tenzij je van musea en dergelijk houdt. Die zijn er namelijk meer dan genoeg en nog gratis ook. Tel daarbij op de gratis ‘cultuurbus’ die tussen de verschillende musea rijdt, en je bent een dag gratis onder de pannen. Ook mooi is het nabijgelegen natuurgebied Tidbinbilla, in de bergen buiten de stad. Ideaal om wat wildlife te spotten…

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *