Australië, het zit er weer op…

Great Ocean Road

Zoals jullie hebben kunnen lezen in ons vorige bericht, was Melbourne onze laatste verblijfplaats in Down Under voor we richting huis moesten.

De afgelopen drie weken hebben we in totaal ruim 5000 kilometer afgelegd in het zuiden van Australië, tijdens deze geweldige rondreis door de staten Victoria, South Australia, New South Wales en het ACT. Zelf vond ik dat de reis een mooie mix was van gave steden zoals Melbourne en Sydney, mooie natuurgebieden zoals het Blue Mountains national park en prachtige stranden in het Booderee national park. Al met al was het een geweldige reis, en het was jammer dat we weer weg moesten. De terugreis ging net zoals op de heenreis ook weer met Emirates, maar nu een stuk sneller en zonder vertragingen.

 

Autorijden

Autorijden doe je in Australië behalve ondersteboven, ook nog eens aan de verkeerde kant: ze rijden er namelijk net zoals in het Verenigd Koninkrijk, Japan en elders links in plaats van rechts. Voor ons was dit allebei de eerste keer dat we links reden, en ook nog eens met een auto met het stuur aan de verkeerde kant. Ik vond het eigenlijk best snel wennen, het meeste waar ik af en toe mee in de knoei kwam was het feit dat de pookjes voor het knipperlicht en de ruitenwisser ook andersom zitten. Laten we het erop houden dat ik veelvuldig geveegd heb 😉

Qua verkeersregels verschilt het verder allemaal niet zo bijster veel ten opzichte van hier in Europa. De maximumsnelheden zijn buiten de bebouwde kom iets lager, en je moet iets meer opletten op wildlife: kangoeroes! Die heb je op sommige plekken met duizenden tegelijk, en ze zijn soms zeer slecht zichtbaar door hun kleur. Om deze reden is het door vele autoverhuurmaatschappijen niet toegestaan om in het donker te rijden. Gezien de vele kangoeroe-lijken die we gezien hebben snap ik dat best. Het is niet voor niks dat je zoveel auto’s met grote bull-bar voorop ziet. Als je namelijk een aanrijding hebt met een kangoeroe met een vaartje van 80 á 100 kilometer per uur is de kans vrij groot dat de auto total loss is, en dat is in het midden van de outback zonder telefonisch bereik niet echt handig.

Een ander fenomeen om rekening mee te houden zijn de zogenaamde road-trains. Dit zijn vrachtwagen met meerdere aanhangwagens, soms tot wel 7 stuks. De grootste die wij gezien hebben had echter 3 aanhangers, en dat is niet heel veel groter dan de ‘long vehicle’ vrachtwagens die je hier hebt. Houd hier echter wel rekening mee bij het inhalen! Gelukkig hebben de meeste roadtrains wel een aanduiding op de voor- en achterkant staan, vergelijkbaar met het ‘convoi exceptionel’ bord wat je altijd ziet.

Qua verkeersregels was eigenlijk het meest ‘vreemde’ wat we tegenkwamen het feit dat je in Melbourne in de binnenstad op sommige kruisings LINKS voor moet sorteren als je RECHTS af wilt slaan. Dit doe je dan op een speciaal voorsorteervakje in het midden van de kruising, helemaal links. Hierdoor kan het rechtdoorgaande verkeer gewoon doorrijden, en kan jij uiteindelijk rechtsafslaan als de weg vrij is. Geloof mij, ik snapte er in eerste instantie geen pepernoot van toen ik het betreffende gebodsbord zag staan, maar het voorsorteervak niet. Heb je geen zin in dit soort toeren, dan heb je geluk want de binnenstad bestaat uit net zulke vierkante blokken als Amerikaanse steden, dus je kan ook een paar keer extra linksaf en dan ervoor kiezen rechtdoor te gaan 😉

Kamperen

Overnachten deden wij voor het overgrote deel met de tent op campings. Alleen in Melbourne in Sydney hebben we in een hotel geslapen, omdat daar wel campings zijn maar die nogal ver uit het centrum liggen.

De mooiste campings waar wij gestaan hebben waren die in nationale parken, waar je je echt midden in de natuur waant. Ik vond het geweldig om in bijvoorbeeld het Booderee nationaal park ’s morgens gewekt te worden door een bende kaketoes en bij het ontbijt gezelschap te krijgen van een stel kangoeroes dat gewoon komt grazen van je kampeerplaats.

Voor zo’n beetje alle campings in nationale parken in de staten Victoria en New South Wales geldt dat je alleen online kan boeken. Dit doe je dan gewoon via de website van het park, en je betaalt dan per credit card. Ik kreeg sterk de indruk dat ‘gewoon op de bonnefooi aan komen kakken’ niet echt een optie was. Gelukkig kan je bij de meeste parken zelfs dezelfde ochtend ’s morgens nog online boeken, dus zolang je een internetverbinding hebt is er niet echt een probleem.

Naast campings in nationale parken hebben we ook gebruik gemaakt van zogenaamde ‘tourist parks’. Dit zijn vaak campings in beheer van de gemeente van een dorpje of stadje, en zijn nog het meest te vergelijken met Camping municipals in Frankrijk. Je zal zien dat hier vaak ook sportvelden bij liggen evenals een gemeentezwembad.

Campsite

Verder heb je ook nog grote commerciele caravanparcs, zoals Big4. Deze lijken eigenlijk best veel op de Amerikaanse keten Koa, en op de 2 campings hiervan dat wij erop gestaan hebben was eigenlijk niks op aan te maken. Enige minpunt is dat ze vaak vrij prijzig zijn.

Mobiel internet

Wij hadden allebei in Melbourne een simkaartje van Telstra gekocht, wat de beste dekking schijnt te hebben in ieder geval de regio’s waar wij waren. Zelfs op de snelweg in de middle of nowhere hadden we nog goed bereik, dikke prima dus. Ik vond het verder niet echt prijzig, we betaalden ieder iets van 30 dollar voor 30gb. Dit was wel een aanbieding…

Betalen

Betalen doe je in Australië met de Australische Dollar. We hebben eigenlijk geen enkel moment gehad dat we contant geld nodig hadden, je kan letterlijk OVERAL met creditcard betalen. We hebben dus voor jan met de korte achternaam geld lopen pinnen 🙂

Tot slot

Zoals gezegd, het was een prachtige reis waarin we erg veel mooie dingen gezien hebben, lekker gegeten en over het algemeen lekker weer hadden. Ook al hebben we slechts een deel van Australië gezien, toch was het erg indrukwekkend en gaf een goed oordeel over het hoe en wat in dit prachtige land. Ik kan eigenlijk wel zeggen dat ik zeker weer terug wil, om een ander deel te gaan verkennen… Ik wil in ieder geval alvast 1 tip meegeven: onderschat de afstanden niet. Die zijn best groot en de reistijden soms best lang, naar mijn idee zelfs langer en verder dan in bijvoorbeeld de VS.

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *