Reisverslag Franse Pyreneeën – Cauterets

Camping Cauterets

Hoe het begon…

Een groot deel van Europa, en dus ook Frankrijk, gaat gebukt onder een zeer heftige hittegolf die hoogterecords laat verbleken. Desondanks ging ik op de laatste vrijdagmiddag van juni direct vanuit werk op weg naar het Zuiden van Frankrijk, naar het dorpje Cauterets in het departement Hautes-Pyrénées.

Omdat ik geen zin had om in een ruk door te rijden maakte ik een tussenstop in de Loire-vallei bij Blois. Ik had van te voren nog overwogen om hier wat langer te blijven, maar de hittegolf zorgde ook in deze regio voor zeer hoge temperaturen (38 was er opgegeven voor zaterdag).

Daarom ging ik zaterdag na ontbijt gehaald te hebben bij de Lidl verder over de Péage, waarna ik rond vijf uur aankwam op de camping die ik had uitgezocht. Dit zou de komende dagen mijn uitvalsbasis zijn voor het maken van enkele hikes… en al vrij snel bleek dat het hier wel meeviel met die hittegolf…

Dag 1 Cauterets

Hikersontbijt…

Na uitgeslapen te hebben en een goed ontbijt naar binnen te hebben gewerkt, ging ik uiteindelijk tegen half 11 in de ochtend op pad voor een wandeling die vlakbij de camping begint.

Mijn plan was om via het stadsdeel Concé, stadsdeel Cancéru, de chalet Reine Hortense en het Plateau du Lisey een rondje vlak boven Cauterets te maken.

Helaas liep het toch anders dan verwacht en gehoopt. Het begon al na een paar honderd meter na de weg te hebben verlaten. Ik kon kiezen uit wel 5 verschillende richtingen, terwijl er maar 2 op mijn kaart stonden. Nu kreeg ik al een idee dat de door mij gebruikte kaart van de omgeving met schaal 1:50000 misschien niet helemaal handig is.

Ik dacht het erop te wagen, en koos het pad dat het meest qua richting overeen leek te komen met dat op de kaart. Fout, slechte gok :p het pad dat ik had uitgekozen bleek alleen maar een aanlooproute naar een klettersteigconstructie te zijn. Hier had ik dus niks aan en ik kon dus via mijn voetstappen terug.

Bij het afdalen zag ik wel een klein riviertje lopen dat ook op de kaart stond inclusief wandelpad ernaast. Deze besloot ik nu te gaan volgen. Dit leek een betere keuze, en het pad was prima te lopen. Het was alleen een beetje steil, want ik reeg haarspeldbocht na haarspeldbocht aan elkaar. Uiteindelijk werd ik best moe, en op een mooi plekje met prachtig uitzicht over Cauterets heb ik even zitten rusten en lunchen.

Uitzicht Cauterets

Na de break ging het weer verder met de bochten. Wel was ik ondertussen ook een bewegwijzeringbordje tegengekomen met daarop Chalet Hortensia en ook Pan Hourmigous. Ik kon deze laatste helemaal niet vinden op de kaart, dus ik besloot m’n gps er maar bij te pakken. Hier had ik meer aan: ik zag vrij snel waar ik was, en ook dat ik wederom over een pad liep dat niet op de kaart stond. Gelukkig stond dit dus wel op de kaart(Openstreetmap) in gps, en ik zag dat ik vanzelf weer op de route zou komen.

Ik bleef dus vrolijk doorlopen, over een nu wat meer op en neer golvend pad, tot ik het bos uitliep en tegen een tweetal hutjes aankeek bij een weide. Aan het einde van de weide zag ik weer een gele wegwijzer staan en ging dus daar maar heen. Even dubbelcheck op gps leerde dat ik nog goed liep.

Dit pad volgde ik een poosje, tot ik opeens voor me in de verte wat zag bewegen: een grote kudde paarden had het pad uitgezocht als plek om te bivakkeren. Helaas voor mij, want het pas was erg smal met aan beide kanten steile wanden. Eromheen was dus ook niet echt een optie…

Nadat het achterste paard ook nog een op mij af kwam, besloot ik maar om te draaien en dezelfde route terug te nemen. Het is even niet anders, want ik vertik het om op een pad van nog geen halve meter breed de discussie aan te gaan met een stel paarden van een paar 100 kilo over het recht van overpad :p

Na weer precies dezelfde route terug te hebben gelopen richting Cauterets, kwam ik hier tegen tweeën redelijk vermoeid aan. De rest van de middag heb ik het vooral rustig gehouden 🙂

Het weer: warm en zonnig, laag in de dertig graden. Vooral bergop merkte ik duidelijk nog niet gewend te zijn aan het warme weer…

Download
  • Totaal gewandelde afstand: 9,9 kilometer
  • Totale wandeltijd inclusief pauze: 3:40 uur
  • Meters stijgen: 723 meter
  • Meters dalen: 677 meter

 

Dag 2: lange hike naar Lac du Gaube, en terug…

Cauterets…

Vanmorgen schrok ik wakker van regen op de tent. Dat was niet de afspraak! Gelukkig had ik snel de tegenwoordigheid van geest op de ventilatiegaten van de tent dicht te doen. Gelukkig viel het nog mee met het water in de tent.

Omdat ik vandaag een lange wandeling wilde maken, en ook hoopte op mist voor mooie foto’s in het bos, ging ik niet al te laat uit de veren en op pad. Het zal niet later zijn geweest dan half 10…

In eerste instantie wilde ik richting Pont d’espagne gaan, wat een aantal kilometers verderop in het dal van de Gave ligt. Het ligt aan het einde van een weg, en er is onder andere een grote parkeerplaats omdat er vanuit hier nog meer mooie wandelingen starten.

Mijn wandelgids raadde echter aan om het stuk vanuit Cauterets niet over te slaan, omdat dit ook erg mooi zou zijn. Ik volgde dit advies op, en zo kwam het dat ik na een max een half uurtje heel Cauterets doorkruist had en de trail richting La railliére oppikte.

Het pad vond ik niet heel speciaal, het was een licht stijgend bospad met amper uitzichten en je keek tegen de ene boom na de andere. Laat ik het erop houden dat ik het bos door de bomen duidelijk zag 😉

Interessanter werd het na het passeren van La Railliére. Hier pikte ik het langeafstandspad de GR10 op, dat hier ook wel de Chemin du Cascades werd genoemd.

Het duurde niet lang waarom dit pad zo genoemd werd: je passeert onderweg naar Pont d’espagne de ene na de andere waterval. De rivier die je hier passeert is met recht een wild kolkend stukje water, en hij stort en smijt zichzelf met een donderend geweld langs de rotsen. Dit was waarvoor ik lopend gegaan was in plaats van met de auto. 🙂

Onderweg heb ik bij een aantal plekken foto’s kunnen maken, maar bij anderen heb ik dit juist wijselijk niet gedaan omdat je binnen een paar seconden doorweekt was van de spray. Voor mezelf niet bijster erg, maar ik had geen zin om de camera steeds droog te moeten maken…

Dit spektakel ging de volledige route door, tot aan Pont d’Espagne. Hier heb ik een poosje zitten rusten en lunchen, waarna ik besloot nog een stukje verder te lopen, ook weer over de Gr10, richting Lac du Gaube. Het weer was ondertussen ook een stuk beter geworden en de zon brak lekker door.

Lac de Gaube

In de eerste 10 kilometer tot aan pont d’espagne was het pad redelijk geleidelijk omhoog gegaan. Het stuk richting het meer was echter een stuk steiler, en het was ook nog eens erg rotsachtig met heel veel in de rotsen uitgehakte treden. Dit waren er dusdanig veel dat ik het flink begon te voelen in mijn bovenbenen. Tel daarbij op dat het ondertussen een flink stuk warmer was en het is dus niet heel gek dat dit deel een stuk vermoeiender was dan het eerste deel. Maar na uiteindelijk bij het meer aangekomen te zijn was het het wel waard: je hebt prachtig uitzicht op het mooie blauwe meer met daarachter Le Vignemale, de hoogste berg in de Franse Pyreneeën. Je zag er zelfs nog flinke sneeuwvelden op liggen.

Na hier ook even gerust te hebben besloot ik weer terug te gaan naar de camping. Helaas moest ik wel weer dezelfde route terugnemen, dat vind ik wel een minpuntje.

Daarom ging het wederom weer via de GR10 terug richting Le Railliére. Weliswaar was ik nu wel een stuk sneller omdat het vooral omlaag ging, en ik minder gestopt ben. Wel was het goed opletten vanwege de vele stenen… hierdoor is het kans op een gekneusde enkel best aanwezig.

Bij Le Railliére heb ik nog een kop koffie en ijsje gegeten voor de nodige vitamientjes, en toen ging het snel terug naar Cauterets. Nu ging ik wel via een andere route: namelijk aan de overkant van de weg en een stuk hoger dan vanmorgen. Ik moet zeggen dat ik dit stuk een mooier pad vond dan op de heenweg vanmorgen. Het was een echt smal wandelpad, en geen breed bospad.

Uiteindelijk kwam ik na half 6 op de camping aan, vermoeid maar voldaan, na ruim 8 uur wandelen. Het was wel een topdag!

Het weer: mist en miezer in Cauterets, maar gaandeweg zonnig en lekker wandeltemperatuurtje.

Download
  • Totaal gewandelde afstand: 25,3 kilometer
  • Totale wandeltijd inclusief pauze: 8:20 uur
  • Meters stijgen: 1106 meter
  • Meters dalen: 1100 meter

Dag 3: richting Lac d’Estom

Na rustig opgestart te zijn om goed voor de dag te komen na de lange hike van gisteren ging ik vandaag rond half elf van start in Le Railliére, waar ik de auto geparkeerd had.

Ik ging ook nu weer richting de imposante waterval Cascade du Lutour, waar ik gisteren op de terugweg ook langsgekomen ben op de terugweg. Het eerste stukje liep ik dan ook hetzelfde stuk, tot ik bij een splitsing kwam: links naar Cauterets, rechts naar la Fruitière. Dit klinkt spannender dan het is, het is namelijk gewoon een hotel en parkeerplaats. Dit was ook mijn eerste bestemming voor vandaag, en volgens de wegwijzer zou ik er ongeveer een uurtje over doen.

Mistig bos

Na een stevige klim door het bos kwam het pad geleidelijk aan aan op een open weideveld. Volgens een bord zou hier ook vee rondlopen, dus ik was benieuwd wanneer ik tegen zou komen en of er ook beruchte Pastous-honden bij zouden lopen…

Veeweide

Noot: Pastous-honden

Pastous zijn een speciaal hondenras dat in de Pyreneeën en Alpen veelvuldig gebruikt wordt om de schaapskuddes te bewaken. Dit ras is vrij fors gebouwd, en heeft een witte langharige vacht. Ze worden als pup al bij de schaapskudde geplaatst om hierbij op te groeien. Als ze eenmaal volwassen zijn, zullen de kudde tegen alle dreigend gevaar beschermen, zelfs tegen wolven en beren, tot de dood er desnoods op volgt.

Helaas betekend dit ook dat je als wandelaar een serieus probleem KAN hebben als je tussen zo’n kudde terecht komt. Als ik het in ieder geval goed begrepen heb, is het advies in ieder geval om niet hard weg te rennen of te gaan vechten, maar rustig te blijven staan. De gedachte is dan dus dat de hond er achter kan komen dat je ‘slechts’ een mens bent in plaats van een beer of wolf, en er vervolgens van uit gaat dat je geen gevaar bent voor de kudde. Ik heb dit gelukkig niet in de praktijk hoeven te ondervinden, de paar schaapskudden die ik tegenkwam ben ik met een grote boog omheen gegaan. Geadviseerd wordt om minstens 50 meter afstand te houden (indien mogelijk).

Disclaimer: garantie tot de deur…

Na letterlijk een uur gelopen te hebben kwam ik uiteindelijk uit bij la Fruitière, waar ik ook gelijk door besloot te lopen. Ik wilde namelijk naar het bergmeer Lac d’Estom en dat duurde nog bijna 2 uur voor ik er zou zijn. En aangezien ik wel lekker liep, waarom zou ik dan stoppen?

Bloemen

Na het passeren van het hotel ging ik dus vrolijk verder, en het pad bleef door weiden lopen midden in de Vallee du Lutour. Erg mooi moet ik zeggen, je loopt vlakbij het riviertje met aan beide kanten hoge indrukwekkende bergen. Onderweg door de weiden kom je ook ogen tekort voor het bewonderen van de vele bergbloemetjes, je komt ze letterlijk in alle kleuren van de regenboog tegen.

Na een poosje redelijk vlak gelopen te hebben gaat het pad met wat meer uptempo omhoog, langs enkele erg mooie watervallen. Bij een enkele heb ik nog geprobeerd foto’s met lange sluitertijd te maken, maar door het moeilijke harde licht wilde dit helaas niet lukken.

Uiteindelijk kwam dan toch de hut d’astom in zicht, waarna na het overwinnen van een laatste klimmetje, het meer ook zichtbaar werd. Ook dit meer was schitterend om te zien, en met een prachtige intens blauwe kleur.

Bij het meer heb ik natuurlijk weer even zitten lunchen, waarna ik wederom via dezelfde weg terug gelopen ben. Ook dit ging een stuk sneller dan op de heenweg, niet zo gek want het ging vooral naar beneden en ik stopte veel minder vaak om het uitzicht te bewonderen. Wel moest ik een kudde koeien even voorrang geven omdat ze op een bruggetje dat ik over moest stonden te vergaderen 😉

Vergadering

Al met al was ook deze wandeling het weer dubbel en dwars waard. Ook al komt de route wederom uit bij een meer, de route ernaartoe is aanzienlijk anders vergeleken met die van gisteren. Ook dit was wat mij betreft dus weer een topdag!

Het weer: wederom bij Cauterets tot aan la fruitiere mist, en daarna zon met sluierbewolking. Op terugweg liep je bij la fruitiere zo weer de mistwolk in. Temperatuur laag in de 20.

Download
  • Totaal gewandelde afstand: 18,3 kilometer
  • Totale wandeltijd inclusief pauze: 5:40 uur
  • Meters stijgen: 809 meter
  • Meters dalen: 793 meter

Dag 4: vertrek naar Gavarnie

Na een drietal hele toffe wandelingen rondom Cauterets, en omdat ik graag bij het UNESCO-werelderfgoed Cirque du Gavarnie wilde kijken, besloot ik vandaag de tent op te breken en richting Gavarnie te gaan. Daarom ging ik aan het einde van de ochtend op pad, maar dat komt in een volgend blog…

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *