Reisverslag Spaanse Pyreneeën: Valle de Pineta

Valle de Pineta

Valle de Pineta

Na gisteren genoten te hebben van de fenomenale uitzichten in Gavarnie, ging ik na de tent gedroogd en ingepakt te hebben richting Spaanse grens en dan richting de Pineta vallei.

De rit ernaartoe ging wederom via de Tourmalet, als ik dat eerder had geweten was ik er vanuit Cauterets niet overheen gereden, maar ja toen wist ik mijn plannen van vandaag nog niet…

Na de Tourmalet ging het gelijk over de volgende Tour de France-klassieker: de col d’Aspin. Deze col is ruim 500 meter lager dan de vorige, maar de uitzichten boven zijn net zo mooi.

Na boven even rondgekeken te hebben wilde ik weer verder, maar eerst moest de kudde koeien even opdonderen. Die hadden besloten om met zijn allen de weg maar te blokkeren 🙂

De grens naar Spanje gaat via de Bielsa-tunnel, een tunnel van een kleine 3 kilometer. Je komt aan de Spaanse kant dan op een paar kilometer van Bielsa uit.

Bielsa

Bij het stadje Bielsa was het de bedoeling dat ik de Pineta vallei inging, omdat daar de camping ligt die ik had uitgezocht. Hier mocht ik een mooi plekje uitzoeken tussen de dennenbomen. Best mooi als je het mij vraagt.

Deze vallei is ook weer een doodlopende vallei, en aan het einde van de vallei begint het nationale park Ordesa-Mont Perdido. Hier hoopte ik morgen op ontdekkingstocht te gaan… te voet wel te verstaan

Vanwege het warme weer heb ik vandaag niet bijster veel actiefs gedaan behalve ‘s-avonds nog even naar Bielsa rijden en foto’s maken. Bielsa is namelijk best fotogeniek gelegen, met een paar gebouwen prachtig op een klif gelegen. Helaas viel het gouden- en blauwe uurtje tegen, dus het zijn niet de meest spectaculaire foto’s van de vakantie geworden.

 

Wandeling Valle de Pineta

De volgende dag wilde ik gaan hiken in het nationaal park, wat aan het einde van de weg in de vallei ligt. Bij aankomst moest ik nog wel even 3 euro aftikken voor de auto, waarna ik de schoenen aandeed en met de kaart in de hand naar het infocentrum ging. Gelukkig krijg je voor die 3 euro wel ook nog een vrijkaartje voor een of ander museumpje in Bielsa. Jeeej!

Reden dat ik dit deed was omdat ik een zo op het oog mooie rondwandeling had uitgestippeld, maar er stonden wat pictogrammen langs met een ketting. Ik wilde even voor de zekerheid informeren of ik geen extra gear nodig had voor deze stukken. Nou, dat had ik zeker niet want de betreffende route was afgesloten, ik geloof vanwege aardverschuivingen of sneeuw oid, de betreffende dame sprak niet al te best Engels en mijn Spaans is niet veel beter 😉

Vanwege het wegvallen van deze route was het aantal opties voor rondwandeling gelijk een stuk minder geworden, maar ik besloot er maar gewoon het beste van te maken en ging op pad.

Het eerste stuk van m’n wandeling ging langs het riviertje de Lalarri. Eerst nog vlak, maar toen het pad het bos indook ging het ook gelijk omhoog. Helaas waren er ook heel veel traptreden, waarvan een deel ook erg hoog was. Het voordeel hiervan was dat je snel hoogte maakt, maar je voelt het ook gelijk in de benen. Gelukkig had ik gisteren een rustdag gehad, dus ik kon het hebben…

Tijdens het omhoog klimmen passer je ook een aantal erg mooie watervallen. Deze watervallen waren allemaal een stuk steiler dan die in Frankrijk eerder deze week. Tel daarbij op de totaal andere flora EN het andere soort gesteente (veel rood erin), en je waant je in een totaal andere wereld. Erg mooi!

Waterval

Aan het einde van de klim en het passeren van de laatste waterval kwam je uit op een hoogvlakte met mooie uitzichten: Llanos de lalarri. Hier had ik de mogelijkheid om rechtdoor te gaan en de GR11 te volgen, of ik sloeg linksaf en ging in een cirkeltje weer terug naar de parkeerplaats.

Ik koos voor de tweede optie en ging dus linksaf. Na het oversteken van nog een rivier kwam ik uit op wederom een weidevlakte, en hier heb ik eindelijk mijn eerste marmotten gezien. Uiteraard had ik geen goede lens bij me, dus ik heb er geen foto’s van.

Na het oversteken van dit veldje ging het pad langs de bergwand op en neer door afwisselend mooi dicht bos en over rotsachtige velden en rivierbeddingen. Al met al best een avontuurlijk pad om te lopen, erg leuk. Het voordeel was ook dat ik een groot deel in de schaduw liep, en dat kon geen kwaad gezien de temperaturen.

Uiteindelijk kwam dit pad, camino de montaspro, weer uit bij een splitsing waar ik weer links ging. Nu kwam het pad door een aantal mooie varenvelden met een hoop schitterende wilde bloemen. Variatie ten top tijdens deze wandeling!

Uiteindelijk kwam ik bij een breed bospad waar het ook duidelijk drukker was, en toen duurde het niet lang meer voor ik weer bij de parking was.

  • Totaal gewandelde afstand: 8,3 kilometer
  • Totale wandeltijd inclusief pauze: 3:00 uur
  • Meters stijgen: 496 meter
  • Meters dalen: 405 meter
Download
Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *