Beklimming Ben Nevis en stedentrip Glasgow als afsluiting

Negende dag: Ben Nevis-dag

Vandaag vroeg uit de veren, want ik ga de Ben Nevis beklimmen, Groot-Brittanië’s hoogste berg. Aangezien je voor het omhooglopen toch al gauw richting de 3 á 4 uur moet rekenen, en voor de terugweg op 2,5 á 3 ben je dus een flinke dagtrip onder de pannen. Precies hierom ging ik na ontbijt dus rond half negen op pad, met een flink minder volle rugzak natuurlijk. De kampeerspullen lagen nog gewoon op de camping. Hier moest ik wel wat voor improviseren, want de tent wordt overeind gehouden door de wandelstokken, en die wilde ik natuurlijk gebruiken… tent ging dus helemaal plat 😉

Er zijn meerdere routes naar de top van de berg, en de bekendste is ook gelijk de drukste: de zogenaamde ‘toeristische route’. En druk was het, er waren altijd wel mensen in zicht.

Het stuk van de camping richting het bezoekerscentrum gaat eerst nog over een vlak pad langs de rivier de Nevis. Na hier nog even de weersvoorspellingen gecheckt te hebben ging ik vol goede moed op pad. De vooruitzichten waren, behalve voor de top, goed. Voor de top was mist en bewolking voorspeld, maar dat geldt voor 350 andere dagen in het jaar ook 🙂 De top van de berg heeft namelijk slechts gemiddeld 14 dagen helder weer op jaarbasis 🙂

Vanwege de voorspelde regen en kou op de top had ik een wel extra laagje kleding aangetrokken, en ook alvast mijn regenkleding. Helaas had ik het hierdoor op sommige stukken best warm, vooral daar waar je in de zon en uit de wind loopt. Maar ja, liever dat dan dat ik bevries op de top.

Onderweg werd ik beloond met prachtige uitzichten op de mooie omgeving met zijn bergen en het mooie dal Nevis. Ook zie je zeer veel watervallen naar beneden stromen.

Tot ongeveer halverwege, tot je bij een meer komt, is het pad goed te lopen maar wel zeer steil. Je moet soms omhoog via zeer hoge treden of stapstenen, en dan gaat het vlot met de hoogtemeters en het is nog best vermoeiend ook. Ik stopte dus met enige regelmaat.

Na het passeren van het meer wordt het pad iets minder steil maar nog wel goed te lopen. Het wordt pas echt moeilijk(vond ik dan) zodra je pak hem beet boven de 1000 meter komt, je komt dan in een scree-omgeving met zeer veel rotsen/stenen/gravel en een lastig zichtbaar pad. Tel daarbij op dat het mistig werd, en je hebt een maanlandschap… hier raakte ik, en vele andere wandelaars, ook even het pad kwijt. Eenmaal weer terug op het pad waarschuwde een vrouw ons om absoluut niet via dezelfde weg terug te gaan, omdat dat vragen is om ongelukken. Gelukkig was het pad naar beneden een stuk zichtbaarder.

Uiteindelijk, na zo’n kleine 3,5 uur, kwam ik dan toch op de top aan. Hier was het inderdaad stevig koud: zeer harde wind, gevoelstemperatuur van -5 en regen en hagel. Je kan je voorstellen dat ik na het maken van de ‘verplichte’ foto dus snel weer naar beneden ging.

Het naar beneden gaan is het punt wat vaak het gevaarlijkst is, vooral in slechte omstandigheden. Het pad vanaf de top naar beneden is redelijk slecht zichtbaar, dus kompas en kaart zijn eigenlijk onmisbaar. Gelukkig had ik de mazzel dat er ook een flinke stroom mensen omhoogkwam, waardoor het terugvinden van de route best meeviel. Gelukkig had ik als backup ook nog mijn op de camping aangeschafte kaart, mijn kompas en mijn GPS… verder is het ook raadzaam om de cairns te blijven volgen, die staan namelijk ook langs het pad.

De terugweg ging vervolgens een stuk sneller, maar was helaas ook een stuk pijnlijker voor de knieën. Echter met regelmatig stoppen kwam ik er wel… Onderweg  naar benedenkwam ik ook nog de Engelse Richard en Janice tegen, waarmee ik de afgelopen week regelmatig samen op een camping heb gestaan. Ze vonden de manier waarop ik mijn tent had achtergelaten best grappig. Na afscheid genomen te hebben gingen zij verder omhoog en ik omlaag en zo kwam ik zo rond 15 uur aan bij het bezoekerscentrum.

Al met al een zware vermoeiende, maar gave dag… ik was wel blij dat ik het grootste dag in mooi weer heb kunnen lopen.

  • Totaal gewandelde afstand: 17,9 kilometer
  • Totale wandeltijd inclusief pauze: 7:00 uur
  • Meters stijgen: 1364 meter
  • Meters dalen: 1364 meter
Download

Tiende dag: afsluiting en richting Glasgow

Na een korte nachtrust vanwege de drukte op de camping (rumoer) en de spierpijn van gisteren was het vandaag toch echt de dag om de West Highland Way af te sluiten.

Helaas regende het s-morgens flink, en daardoor moest ik alles nat inpakken. Na ingepakt te zijn ging ik op pad voor de laatste 4 kilometer.

Helaas eindigt, net zoals zoveel lange afstandswandelingen, min of meer in mineur. Het hele stuk vanaf de camping tot aan het eindpunt loopt langs een drukke weg, en hierdoor doet het de route geen eer aan. Er zijn wel alternatieven zoals de Cow Track of de Peat track, maar vanwege het slechte weer en de spierpijn had ik daar geen trek meer in… langs de drukke autoweg dus maar 😉

Na een klein uurtje non stop in de regen gelopen te hebben kwam ik eindelijk uit bij het officiële eindpunt. Uiteraard heb ik nog wel even een fotootje gemaakt 😉

Nu was het helaas wachten op de bus van 13:00 uur naar Glasgow. Ik ging nog proberen om de bus van 11:00 uur te nemen, maar die bleek helaas helemaal vol te zijn. Dan maar wachten. In de tussentijd heb ik even bij het gratis West Highland Museum gekeken, maar dit vond ik niet zo spectaculair. Ook voelde het door de drukte in het museum allemaal een beetje krap. Gelukkig mocht ik van de dame bij de ingang wel mijn rugzak ergens neerzetten, dat is dan wel weer aardig 🙂

Uiteindelijk na de bus gepakt te hebben, kwam ik na de lange busreis vanuit Fort William zaterdagmiddag aan bij het Buchanan Busstation in Glasgow. Na de tas uit het laadruim gevist te hebben ging ik snel richting mijn hotel in de Merchant city, waar ik 1 nacht zou verblijven.

Omdat ik maandag pas naar huis vlieg en vanwege een soort van slechte planning kon ik helaas geen extra nacht bijboeken bij het hotel dat ik al had geboekt voor zondagnacht. Sterker nog, bij het boeken op vrijdag bleek het aantal betaalbare hotels nihil te zijn, waardoor ik uitkwam op een hotel in het centrum wat duurder is dan de rest van de overnachtingen van deze reis bij elkaar 🙂 Nou ja, shit happened. Had ik maar beter moeten plannen 😛

Na de tent te drogen te hebben gelegd midden in de kamer en hierna gelijk wat in de pub van het hotel wat gegeten te hebben ging ik nog even de straat op om wat foto’s te schieten en de omgeving te verkennen. Ik besloot hierbij richting de grote kathedraal van Glasgow te lopen. Van buiten is dit best een indrukwekkend gebouw, dat al uit de 12e eeuw schijnt te stammen.

Tegenover de kathedraal heb je ook nog The necropolis, een van de grootste stadsbegraafplaatsen van Europa schijnt. Hier wilde ik ook even en kijkje gaan nemen, maar helaas was het al dicht. Wellicht dat ik morgen nog een poging ga wagen…

Na een goede nachtrust ging ik de volgende dag al vroeg op pad, omdat ik best nog wel wat plannen had om te bezichtigen:

  • Street level fotogalerie
  • Mural Street art wandeling
  • Clydeside distillery tour

De wandeling langs de verschillende muurschilderingen (Mural street art) in de stad bleek vlak bij mijn hotel te beginnen, dus hiermee ging ik beginnen na uitgecheckt te hebben en mijn rugzak in de storage van het hotel achtergelaten te hebben.

Deze wandeling voert je langs in totaal 24 flinke muurschilderingen. Hierbij doorkruis je een flink stuk van de binnenstad dus ik vond dit een prima mogelijkheid om de stad ook zelf te verkennen.

Mocht je geïnteresseerd zijn in de wandeling, check onderstaand kaartje voor de route en kijk eens op de website: Kaart van de murals

Ik heb de route van nummer 1 tot en met 19 afgelopen, en er zaten hierbij een aantal zeer gave en indrukwekkende schilderingen. Ik vond het zelfs mooier dan de Street art in Melbourne.

Na nummer 19 kwam ik erachter dat het al bijna 12 uur was, ik bleek zowaar al ruim 2 uur onderweg te zijn. Omdat ik nu ook langs de rivier de Clyde liep, besloot ik eerst langs de Clydeside Distillery te gaan, die een stuk verderop langs de rivier zit op ruim een half uur lopen vanuit de stad.

Daar aangekomen kon ik nog mee met de Tour van 13:00 uur. Ik had dus nog ruim een half uur om een hapje te eten in het café van de distillery, wat zeer goed smaakte.

De Tour zelf was erg interessant, als is het jammer dat de distilleerderij nog dusdanig jong is dat ze nog geen eigen whisky hebben. Dit weerhield ze er niet van om je whisky te laten proeven aan het einde van de Tour. Dit werd tijdens een zogenaamde Blind tasting gedaan waar je drie drams met whisky kreeg: lowland, highland en Islay. Hierbij leerde ik zelfs nog wat bij over hoe het beste te genieten van je glaasje wiksie 🙂

Na afloop bleek ik het glaasje ook nog mee te mogen nemen, en heb ik ook nog wat whisky gekocht in de shop van 2 distilleerderijen uit de regio waar de WHW doorloopt: Loch Lomond distillery en Glengoyne.

Toen ik weer wegging van de distilleerderij was ik eigenlijk een beetje klaar met de Street art, dus ik besloot om de route niet meer af te maken en in plaats daarvan mijn rugzak op te halen en in te gaan checken in het nieuwe hotel.

Bij het oppikken van de tas heb ik me nog een breuk gelachen om de dames van de bar, de vanmorgen blijkbaar nogal wat moeite bleken te hebben om de tas te kunnen verplaatsen vanwege het gewicht, en dat ondanks dat ik het drie keer gezegd had dat hij over de 15 kilo weg en dat ik hem best zelf wilde sjouwen. Spontaan ik hem nu wel opeens zelf dragen 😀

Na in mijn nieuwe hotel aan te zijn gekomen heb ik niet heel veel spectaculairs meer gedaan, behalve nog wat te hebben gegeten in een prima Italiaans restaurant wat uitstekend smaakte. Hierna was het een kwestie van klaarmaken voor de terugreis. Hierbij uiteraard wel netjes mijn campinggas blikje achtergelaten in het hotel, want die mocht niet mee in het vliegtuig. Sterker nog, bij het inchecken op het vliegveld vroegen ze er nog naar. Aangezien ik ze het vaker hoorde vragen vermoed ik dat ze wel een vermoeden hebben van wat mensen met een grote rugzak hier komen doen 🙂

De volgende dag ging het eigenlijk vrij soepel richting huis met het vliegtuig van KLM, en ik kan terugkijken op een prachtige trip naar de Schotse highlands waar ik een prachtige hike heb kunnen maken. Ik moet zeggen: Schotland is wel voor herhaling vatbaar, al is het maar vanwege het niet zo hete weer 🙂

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *