{"id":10233,"date":"2025-10-31T18:00:00","date_gmt":"2025-10-31T17:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=10233"},"modified":"2025-10-31T12:29:16","modified_gmt":"2025-10-31T11:29:16","slug":"2-dagen-met-de-racefiets-in-de-schneifel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=10233","title":{"rendered":"2 dagen met de racefiets in de Schneifel"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Laatste weekend van September gaven ze prachtig fietsweer op in de Duits-Belgisch-Luxemburgse grensstreek, en dat vond ik een uitstekende reden om de racefiets achter in de auto te leggen om vervolgens 2 dagen in deze prachtige regio te gaan fietsen.<\/p>\n\n\n\n

Mijn uitvalsbasis was gelgen tussen het stadje Pr\u00fcm en het dorpje Rommersheim, vanaf waar ik zowel te voet als te fiets meerdere kanten op kon<\/p>\n\n\n\n

De regio waar ik verbleef ligt in het Duitse middengebergte de ‘Eifel’, en meer specifiek de Westeifel of de Schneifel.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Tijdens het weekend maakte ik een tweetal ritten door de regio.<\/p>\n\n\n\n

Rit 1: Mooi rondje door de rivierdalen van de Nims, Enz en Pr\u00fcm (123km) <\/h4>\n\n\n\n

Na het voortreffelijke ontbijt uiteindelijk tegen half 11 op de fiets gestapt. Ik had een route gemaakt die eerst een stukje naar het noorden zou voeren tot ik bij Rommersheim het Nimstal in zou rijden. Hierbij kreeg ik al gelijk een klimmetje voor de kiezen om de benen op te warmen.<\/p>\n\n\n\n

Na Rommersheim kwam ik door het wonderschone natuurgebiedje \u2018Schonecker Schweiz<\/em>\u2019. Hier reed ik door erg mooie donkere bossen langs het riviertje, met redelijk steile wanden links en rechts. Ik fietste ik ook grotendeels over halfverharde paden. Gravelpaden, maar dan wel met een soort goedje nog een soort van aangestampt. Op zich prima te fietsen met mijn race-slicks, al moest het tempo wel iets omlaag om ze niet stuk te rijden op de vele takken\/dennenappels\/stenen etcetera.<\/p>\n\n\n\n

Ik bleef het dal van de Nims lange tijd volgen, tot voorbij Bitburg. Tot aan Bitburg was het erg mooi fietsen, voorbij deze grote stad werd het dal wat minder mooi. Vooral drukker, het is te merken dat de stad zijn invloed hier laat gelden.<\/p>\n\n\n\n

In het dorpje Wolsfeld \u2018sloeg ik rechtsaf\u2019 om een heuvelrug in het Wolsfelderwald over te steken. Deze klim ging redelijk geleidelijk, en bracht me uiteindelijk na een afdaling in het dal van het riviertje de Enz. Het stuk van de Enz waar ik nu kwam te fietsen was werkelijk prachtig, en ook gelijk een stuk rustiger dan het Nimsdal.<\/p>\n\n\n\n

Ik reed door tot het stadje Neuerburg, dat er erg toeristisch uitzag met ook redelijk wat mensen op de been. Hier was het dal ook gelijk heel erg smal, best mooi!<\/p>\n\n\n\n

Voorbij Neuerburg werd het fietsen wat saaiig, omdat ik op een voormalige spoorlijn kwam te fietsen die me de komende 40 kilometer via Pronsfeld naar Pr\u00fcm terugbracht. Dit fietspad op spoorlijn liep echter het grootste deel van de tijd door een dichte tunnel van bomen en struiken. Op zich kon ik lekker doorfietsen, maar het ging uiteindelijk redelijk op de automatische piloot omdat ik nul komma nul uitzicht had.<\/p>\n\n\n\n

Uiteraard had ik mijn appartement weer op een hoog punt geboekt, dus na het passeren van Pr\u00fcm stond er nog een laatste klimmetje op de agenda. Deze was echter ook nog goed te verteren, ondanks de reeds 122 kilometers die ik in de benen had.<\/p>\n\n\n\n\r\n\t\t

\r\n\t\t\t
\r\n\t\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t\t
© OpenStreetMap<\/a> contributors<\/span><\/div>\r\n\t\t\t<\/div>\r\n\t\t\t<\/canvas>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t<\/div>\r\n\t\t\r\n\t\t