{"id":10511,"date":"2026-06-12T17:00:00","date_gmt":"2026-06-12T16:00:00","guid":{"rendered":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=10511"},"modified":"2026-06-12T15:19:16","modified_gmt":"2026-06-12T14:19:16","slug":"weekendje-fietsen-in-de-harz","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=10511","title":{"rendered":"Weekendje fietsen in de Harz"},"content":{"rendered":"
\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

In het hemelvaartweekend stond er een lang weekend fietsen in het Duitse Harz-gebergte op de planning. Goslar was de uitvalsbasis, aan de noordelijke rand van Duitslands noordelijkste middelgebergte. <\/p>\n\n\n\n

Omdat de heenreis slechts een dagdeel in beslag nam, ging ik na gesetteld te zijn in mijn accomodatie nog even met de fiets op pad om de benen weer wat beweging te gunnen. Ik blijf het nog steeds niks vinden, zo lang stil zitten in de auto. Maar ja, het is en blijft toch wel makkelijk om ergens te komen \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n\n

Dit ritje was qua kilometers niet al te lang, ruim 11 kilometer, maar ik was er toch bijna een uur mee zoet. Dit had er alles mee te maken dat mijn doel van dit ritje de top van de Steinberg was, dit is eigenlijk een soort van ‘huisberg’ van het stadje Goslar. De klim begint al reeds in de stad, net buiten het centrum, en brengt je naar een hoogte van 472 meter boven NAP. Deze klim is op sommige momenten best heftig, doordat de weg flink steil omhoog gaat. Uiteindelijk word je bovenop de berg beloond met een uitkijktoren, welke je ook nog eens te voet mag gaan beklimmen. De uitzichten boven waren eigenlijk best top!<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

De terugweg ging praktisch via de zelfde weg, behalve in het centrum ging ik een ietwat andere route terug. Hier had ik wel vrij snel spijt van, omdat ik uitkwam op kasseienwegen uit het jaar 0 ongeveer; niet normaal zo hard zat ik te schudden op de fiets. Een paar dagen later kwam ik hier ook met de auto overheen, en ik vreesde nogal voor de schokdempers \ud83d\ude42<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

De volgende dag, na een goede nachtrust, begint uiteraard met een goed ontbijt. Dit omdat er vandaag een stevige rit op het programma staat. Ik had namelijk op een website van de touristische dienst van Goslar een wielrenroute van ruim 150 kilometer gevonden, die dwars door het nationale park van de Harz naar het zuiden gaat en weer terug naar Goslar. De route was veelbelovend, en ik was er vrij zeker van dat het hard werken zou worden gezien het hoogteprofiel.<\/p>\n\n\n\n

De rit begon niet al te moeilijk, ik begon met een aantal redelijk makkelijk lopende klimmetjes richting een stuwmeer, de Okerstausee<\/em>. Hier fietste ik een poosje langs, en dat was eigenlijk best mooi. Jammer genoeg was het weer niet al te best: regenachtig en frisjes; ik reed dus met wat extra kleding rond. Vooral was ik blij met mijn schoenbedekking; waardoor ik droge sokken hield. Als er iets is dat ik haat, dan zijn het wel soppende voeten in schoenen met een zwembadje \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Uiteindelijk liet ik het stuwmeer achter me, en ging het via een mooi bos verder omhoog, richting het gehucht Torfhaus, op ruim 800 meter hoogte. Hier ligt ook wat horeca, een uitkijktoren en een resort. Ik besloot echter gewoon door te rijden, de afdaling in. Op mijn Garmin zag ik dat de temperatuur inmiddels een graaf of 4 bedroeg; dus ik deed de tanden op elkaar voor de afdaling: die zou ongetwijfeld koud worden; en dat klopte ook. Vooral koude handen om precies te zijn; ik had namelijk met handschoenen met lange vingers vergeten. Foutje!<\/p>\n\n\n\n

De afdaling ging via een B-weg<\/em> richting het stadje Braunlage. Ik was blij dat mijn tempo door het afdalen vrij hoog lag, want het was voor het mooie net iets te druk op de weg met auto’s. Gelukkig reden de auto’s wel allemaal voorzichtig, en met een boog om me heen.<\/p>\n\n\n\n

De rest van de dag fietste ik eigenlijk continue op en neer door de heuvels van de Harz, waarbij ik in Bad Sachsa nog terechtkwam op een onverharde klim naar een bergtopje. Mijn 32mm-racebanden kunnen op zich wel wat hebben als het over onverharde wegen gaat, gravelpaden met goed gravel of goed aangestampte aarde zijn bijvoorbeeld geen probleem. Zodra je het echter over klimmen of dalen hebt in combinatie met losliggend gravel, dan wordt het al snel lastig omdat de grip niet meer zo goed is. Dit was ook precies wat er op dit pad gebeurde, dus ongeveer halverwege de helling besloot ik het voor gezien te houden en weer (voorzichtig!) af te dalen.<\/p>\n\n\n\n

Via een keur aan kleinere en grotere stadjes ging het nu weer langzaamaan terug naar het Noorden, richting Goslar. Onderweg nog wat gegeten (taartjes en koffie) bij een bakkerij, waar ik volgens mij veel te weinig heb betaald voor de taart, koffie, flesje cola en 2 nussenecken… ik kan me niet voorstellen dat dat slechts 5,50 moet kosten…<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

Uiteindelijk kwam ik na ruim 150 kilometer gefietst te hebben weer moe maar zeer voldaan terug in Goslar. Al met al een erg toffe rit. Lang en zwaar, maar het gaf me wel een mooi inkijkje in hoe mooi het Harz-gebergte nou is.<\/p>\n\n\n

\n
\"\"<\/a>
Route koninginnerit door de Harz<\/figcaption><\/figure>\n<\/div>\n\n\n

De derde dag deed ik het wat rustiger aan, want ik voelde duidelijk de gevolgen van het vele klimmen gisteren in de benen. Op de fiets maakte ik slechts een kort ritje, van net 30 kilometer. Echt een makkie was het overigens niet: ik had besloten een drietal ’topjes’ in de buurt van Goslar te beklimmen: Auerhahn, Schalke en Bocksberg. De eerste is een gewone pas, en vanaf de pas kan je linksaf naar de top van de Schalke of rechtsaf naar de Bocksberg. De klim naar de Schalke was werkelijk wonderschoon, met toffe uitzichten en ook erg rustig. het enige dat ik tegenkwam waren wandelaars en fietsers. Zwaar was de klim bij stukken ook, flinke percentages. De Bocksberg, die ik na de afdaling van de Schalke deed, was wat minder interessant. Hier kom je boven namelijk bij een groot entertainmentcomplex uit, en dat was iets te druk naar mijn zin. Uitzichten waren er ook niet echt.<\/p>\n\n\n\n

Al met al een erg geslaagd weekend, al had ik er op enig moment wel spijt van dat ik mijn gravel-wielset niet had meegenomen. Het stikt in de omgeving namelijk van de onverharde bospaden, maar die waren net niet helemaal lekker in combinatie met mijn weg-wielset. Maar ja, volgende keer beter \ud83d\ude09<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/a><\/figure><\/div>
\"\"<\/a><\/figure>
\"\"<\/a><\/figure><\/div><\/div>
\"\"<\/a><\/figure><\/div>
\"\"<\/a><\/figure><\/div>
\"\"<\/a><\/figure><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

In het hemelvaartweekend stond er een lang weekend fietsen in het Duitse Harz-gebergte op de planning. Goslar was de uitvalsbasis, aan de noordelijke rand van Duitslands noordelijkste middelgebergte. Omdat de heenreis slechts een dagdeel in beslag nam, ging ik na gesetteld te zijn in mijn accomodatie nog even met de… Lees verder<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":10541,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":true,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[404,1670,2180,2211,212],"tags":[2210,1961,61,1521,2205,2204,2206,2099,228,2208,1971,2144,2041,2061],"class_list":["post-10511","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-duitsland-reisverslag","category-fietsen","category-fietsen-2026","category-harz","category-reisverslag","tag-bad-sachsa","tag-dagtochten","tag-duitsland","tag-fietsen","tag-goslar","tag-harz","tag-nationaal-park-harz","tag-racefiets","tag-reisverslag","tag-torfhaus","tag-wielertoerist","tag-wielrenfiets","tag-wielrennen","tag-wind-89"],"jetpack_featured_media_url":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/06\/P1024461.jpg","jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p8JyC6-2Jx","jetpack-related-posts":[],"jetpack_likes_enabled":true,"jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10511","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=10511"}],"version-history":[{"count":15,"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10511\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10549,"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/10511\/revisions\/10549"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/10541"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=10511"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=10511"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=10511"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}