{"id":3256,"date":"2017-06-06T12:17:11","date_gmt":"2017-06-06T11:17:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=3256"},"modified":"2018-04-22T06:43:21","modified_gmt":"2018-04-22T05:43:21","slug":"takayama","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=3256","title":{"rendered":"Takayama"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

Takayama<\/p><\/div>\n

6 juni<\/strong><\/p>\n

Een reis van bijna 5 uur brengt ons via 3 verschillende treinen van Matsumoto naar Takayama. Uiteindelijk zijn we rond 15:00 in de Rikshaw Inn, ons hotel voor 2 nachten.\u00a0Dit is weer een guesthouse in Japanse stijl, met de bedjes op een grote tatami.<\/p>\n

Omdat we redelijk suf waren van al het zitten in de treinen besluiten we nog even een rondje te gaan wandelen door de stad. Hierbij lopen we onder andere door de oude binnenstad, die allerhande leuke winkeltjes biedt. Zo kun je er veel handgemaakte spullen bewonderen en natuurlijk ook veelvuldig eten.<\/p>\n

Op de terugweg lopen we langs de Miyagawa rivier, waar we onder andere even kijken naar een reiger die aan het vissen was. De vissen proberen tegen de stroming in via de rotsen met een mini-waterval naar een hoger gelegen deel van de rivier te komen. Zeker zes van de tien vissen worden door de reiger als verse sushi opgeslokt, tot hij verzadigd is en op zoek gaat naar een plaats om te rusten.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Miyagawa River<\/p><\/div>\n

Door het wandelen hebben we inmiddels flinke trek gekregen en het is tijd om een restaurant op te zoeken. Wat opvalt in Takayama is dat de meeste restaurants pas om 18:00 opengaan, zo ook het restaurant dat wij op het oog hadden: The Center4 Hamburgers. We zijn er rond openingstijd en dat is maar goed ook. Het restaurant is zelfs voor Japanse maatstaven klein te noemen (zo’n 10 tafeltjes maximaal en nog een paar plaatsen aan de bar) en er wordt dan ook geadviseerd om te reserveren. Ook deze keer hebben we dus geluk dat we een plaatsje hebben bemachtigd. De hamburger smaakt perfect! Marcel heeft een Salsa Burger met pittige tomatensaus en Marcha een Bacon Cheese Burger. Mjam!<\/p>\n

\"\"<\/a>

Center4 Hamburgers Takayama<\/p><\/div>\n

Na het eten gaan we via een andere route door Takayama terug naar het hotel. Het is niet zo’n intensieve dag geweest vanwege het lange reizen, maar toch zijn we flink moe.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Takayama<\/p><\/div>\n

7 juni<\/b><\/p>\n

We zijn vandaag vroeg wakker en na een verkwikkende douche is het eerste doel om wat te eten te halen bij een bakkertje (\u3053\u307e\u3084\u30d1\u30f3\u99c5\u524d\u5e97) in de buurt van het hotel. De keuze is reuze, maar het worden croissantjes en aardbeienbroodjes. Deze eten we onder een afdakje van een tuinhuisje op, omdat het is gaan regenen. De eerstgenoemde zijn echt niet lekker: droog en zout. De aardbeienbroodjes maken het gelukkig helemaal goed.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Takayama<\/p><\/div>\n

In Takayama een is uitgezet wandelpad, genaamd\u00a0Higashiyama Walking Course<\/i>, dat we gaan wandelen. Het eerste stuk loopt langs een aantal tempels. We hebben er deze reis al dusdanig veel gezien dat deze niet echt tot de spectaculairste horen. De rest van het pad loopt voor 75 procent door de buitenwijken van Takayama over de verharde straten, waardoor we niet echt onder de indruk waren. Het zal een stuk leuker zijn als de Kersenbloesem bloeit.<\/p>\n

Het leukste stuk van deze tocht loopt door het Shiroyama Park, dat net buiten Takayama ligt. Het bestaat uit een flink bebost gebied met een redelijke steile berg. Het pad leidt je naar een kasteelru\u00efne, die met recht een ru\u00efne genoemd mag worden. Er is bijna niets van over! Let wel op, want er komen beren voor in dit park. Aanbevolen wordt om luid te praten of te zingen, zodat ze je horen aankomen en je dus niet spontaan, na een blinde bocht, oog in oog staat met een beer.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Takayama<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Takayama – waarschuwing voor beren<\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Takayama – kasteelru\u00efne<\/p><\/div>\n

Nadat we het bos uit waren gaan we terug de stad in en eten we een lekkere pannenkoek gevuld met fruit en slagroom bij Hida Takayama Factory Dolce&Kitchen. Daarna gaan we naar\u00a0Hida de Sato<\/i>. Dit is een klein open-lucht museum aan de andere kant van Takayama, op ongeveer een kleine drie kwartier wandelen.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Mahikari-Kyo<\/p><\/div>\n

Het museum gaat in op de bouwstijlen uit de regio van Takayama uit het verleden, met onder andere huizen met daken die bestand zijn tegen sneeuwlagen van wel 2 meter dik. Ook komen we allerlei zaken te weten over de inrichting van zo’n huis en dat het personeel een eigen huisje had van een paar vierkante meter, waar ze soms wel met zes tot acht man moesten verblijven.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Hida de Sato<\/i><\/p><\/div>\n

\"\"<\/a>

Hida de Sato<\/i><\/p><\/div>\n

Na het museum zijn we het een beetje zat, vooral ook vanwege de regen die ons vandaag veelal plaagt, en daarom besluiten we bij een Starbucks een beetje op adem en temperatuur te komen. Hier genieten we van een paar flinke bakken koffie in comfortabele stoelen. Op het moment dat de regen wat minder wordt, pakken we onze kans en gaan we op weg naar een barbecue restaurant (Hidagyu Maruaki).<\/p>\n

Het bijzondere aan de streek waar we nu zijn is dat je overal een speciaal soort beef <\/i>tegenkomt: Hida Beef. <\/i>Dit lijkt een beetje op Wagyu Beef en is net zo duur, maar het smaakt net iets anders. Het is allemaal weer heerlijk. We hebben zelfs meerdere rondes besteld. \ud83d\ude42<\/p>\n

 <\/p>\n\r\n\t\t

\r\n\t\t\t
\r\n\t\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t\t
© OpenStreetMap<\/a> contributors<\/span><\/div>\r\n\t\t\t<\/div>\r\n\t\t\t<\/canvas>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t\t
<\/div>\r\n\t\t<\/div>\r\n\t\t\r\n\t\t