{"id":4513,"date":"2018-06-14T17:36:03","date_gmt":"2018-06-14T16:36:03","guid":{"rendered":"http:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=4513"},"modified":"2018-12-09T18:33:34","modified_gmt":"2018-12-09T17:33:34","slug":"achtdaagse-voettocht-over-de-grande-traversee-du-jura-dag-5-t-m-dag-8","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=4513","title":{"rendered":"Reisverslag van een achtdaagse voettocht over de Grande Travers\u00e9e du Jura \u2013 dag 5 t\/m dag 8"},"content":{"rendered":"

GTJ etappe 5: Maison monsieur –> Les Pargots<\/h4>\n
\"\"<\/a>

Etappe 5<\/p><\/div>\n

Na overnacht te hebben in de slaapzaal van Maison Monsieur ging ik om 8 uur eerst stevig ontbijten. Dit had ik wel nodig, want het beloofde een lange dag te worden, de wandelgids had het over 27 kilometer.<\/p>\n

Na eindelijk op weg te zijn voerden de eerste pak hem beet 13 kilometer wederom langs de rivier de Doubs. In het begin waren het best aantrekkelijke stukken bos waar de route je doorheen voerde, maar uiteindelijk werd het redelijk saai. Ook werd het wandelpad op zijn zachtst gezegd irritant<\/i>, vanwege de lange stukken die redelijk overwoekerd waren of bestonden uit grote grindstenen. Beiden loopt niet echt lekker, en het eerste al helemaal niet nadat ik een teek uit mijn nek gehaald had. Gelukkig zat die nog niet vast… dat was nummer 5 deze week, het is wachten op de eerste die al vastzit voor ik hem zie…<\/p>\n

\"\"<\/a>

Etappe 5<\/p><\/div>\n

Na plusminus 13 kilometer ging het pad van de rivier af, en recht omhoog de berg op richting Grande-Comb. <\/i>Dit pad ging eerste door best wel mooie stukken tussen prachtige steile rotswanden door. Geen straf om hier rond te hobbelen, ook al is het strak omhoog.<\/p>\n

Op een hoogte van 970 meter was ik pet hoogste punt, en hier verliet de route ook het bos en ging door de weilanden. Voor de afwisseling prima natuurlijk, en ik kon ook best ver kijken.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Etappe 5<\/p><\/div>\n

Dit ging een paar kilometer zo door, tor het pad weer een bos in dook. Nu voerde de route over boswerkpaden, en het was duidelijk een productiebos. Hier ging het weer langzaam naar beneden, tot bij de stuwdam Chatelot. Middels stalen trappen ging het nu recht naar beneden, richting de oever van de rivier, vanaf waar het over een mooie wandelpad langzaam stijgend en dalend richting de watervallen Saut du Doubs <\/i>ging. Hier heb ik nog even zitten rusten, want ik begon ondertussen best vermoeid te raken. Ook kreeg ik last van mijn schouders…<\/p>\n

Omdat de lucht ondertussen flink grijs was geworden besloot ik niet lang te treuzelen en snel weer op pad te gaan. Het was inmiddels al 15uur geweest en ze hadden ook onweer voorspeld.<\/p>\n

Toen ik op een gegeven moment bij een splitsing op de kaart stond te kijken, werd ik ingehaald door twee Franse wandelaars die ook in maison monsieur hadden overnacht. Zij bleken dezelfde route te lopen als ik, grappig toeval! Zeker als je je bedenkt dat ik voor de rest amper hikers ben tegengekomen.<\/p>\n

Uiteindelijk begon het helaas toch te onweren en stortregenen, dus ik schakelde nog een tandje bij na het aantrekken van de regenkleding. Na aankomst in mijn hotel was ik echter toch flink doorweekt, en ik had inmiddels ook last van mijn knie. Toch maar even in de gaten houden hoe die zich ontwikkeld…<\/p>\n

Na checken bleek ik 32 kilometer gelopen te hebben. Dit vind ik best fors eigenlijk, en zeker als je je bedenkt dat ik de afstand van gisteren al veel vond…<\/p>\n

\n