{"id":5379,"date":"2019-03-29T15:42:16","date_gmt":"2019-03-29T14:42:16","guid":{"rendered":"http:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=5379"},"modified":"2022-02-08T11:26:29","modified_gmt":"2022-02-08T10:26:29","slug":"2-dagen-hiken-op-het-twentepad-van-tubbergen-naar-oldenzaal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=5379","title":{"rendered":"2 dagen hiken op het Twentepad, van Tubbergen naar Oldenzaal"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

Ootmarsum<\/p><\/div>\n

Na in januari in 18 mooie kilometers te hebben gewandeld van Almelo naar Tubbergen, vond ik het onderhand weer tijd om weer richting Twente te gaan om nog een stuk van het Streekpad 2<\/em> af te stappen. Tegelijkertijd wil ik deze 2 dagen gebruiken als training voor een langere wandeltocht later dit jaar, door ook gelijk met rugzak + tent + overige gear te gaan hiken.<\/p>\n

Zodoende ging ik dus op een mooie zaterdagochtend met ruim 16 kilo op de rug met de trein richting station Almelo, waar ik middels bus 64 naar Tubbergen ging, mijn startpunt voor deze tweedaagse.<\/p>\n

 <\/p>\n

Tubbergen – – > Ootmarsum (28km)<\/h4>\n

Na in het centrum van Tubbergen uitgestapt te zijn ging ik via een pinautomaat richting de trail. Die had ik binnen een kilometer weer opgepakt, en vanaf daar kon ik makkelijk de bekende geel-rode rechthoekjes volgen.<\/p>\n

Het eerste stuk na het stadje ging nog door boerenlandschap,\u00a0 over rustige asfaltweggetjes en zandwegen. Erg prettig lopen, want het zonnetje begon ook af en toe te schijnen.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Lopen!<\/p><\/div>\n

Nadat de route steeds dichter bij de Duitse grens kwam werd het landschap ook gevarieerder, tot de route uiteindelijk echt bos indook bij het natuurgebied Manderse heide. Hier volgt de hike een groot heideveld, dat ontstaan is op een tweetal cirkelvormige velden, die begin vorige eeuw gecre\u00eberd waren door een boer uit de regio. Jammer dat de heide niet in bloei stond, maar dat kan ook niet anders in Maart, duidelijk gevalletje verkeerde seizoen. Echt heel erg vinden deed ik het niet, het landschap had ook wel iets desolaats op deze manier.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Grenspaal<\/p><\/div>\n

Na het eerste cirkelvormige veld rondgelopen te hebben, kwam de route hier letterlijk op een paar meter van de grens met Duitsland af. Ik moest gelijk denken aan mijn tocht van vorig jaar door de Jura, waarbij ik de Frans\/Zwitserse grens een paar keer gevolgd heb en zelfs zigzaggend in twee landen tegelijk kon lopen.<\/p>\n

Helaas begon het hier ook een beetje te regenen, zodat ik gelijk mijn regenhoes van mijn rugzak maar omgehangen heb om deze nog enigszins droog te houden. Gelukkig zette de regen (vooralsnog) niet door.<\/p>\n

De route ging nog steeds door mooi bos, en er kwamen inmiddels ook meer glooiingen in het landschap van de stuwwallen, die samen het dal van de Mosbeek vormen. Dit is een prachtig natuurgebied en het is zeker geen straf om hier te wandelen. Tel daarbij ook nog de rust bij op, en je hebt een prachtwandeling. Helaas dat het weer niet meewerkte, want in de buurt van de Galgenberg begon het helaas toch stevig te regenen, en ik was door de stormachtige wind binnen notime doorweekt.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Golvend terrein<\/p><\/div>\n

Helaas waren de schuilmogelijkheden beperkt onderweg, behalve het beetje beschutting wat ik had in het bos. Gelukkig duurde de bui hooguit een halfuurtje. Hierna brak het zonnetje ook nog af en toe door, wat in ieder geval mijn broek alweer vrij snel liet drogen.<\/p>\n

Uiteindelijk kwam het oude stadje Ootmarsum in zicht. Het plan was in eerste instantie om te gaan kamperen, maar de paalcamping waar ik gepland had te gaan kamperen bleek een betaalde camping te zijn die ook nog eens dicht was. Daarom ben ik weer terug gegaan naar Ootmarsum en heb daar een hotel gepakt. Gezien de vele regen en wind die ‘s-avonds,\u00a0 ‘s-nachts en de volgende ochtend nog zou komen. Dit geintje leverde me echter wel twee extra kilometers op de teller op…<\/p>\n

\"\"<\/a>

Dreigende lucht boven Ootmarsum<\/p><\/div>\n

\n