{"id":6964,"date":"2020-11-08T11:35:06","date_gmt":"2020-11-08T10:35:06","guid":{"rendered":"http:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=6964"},"modified":"2020-11-08T11:35:06","modified_gmt":"2020-11-08T10:35:06","slug":"mooie-hike-door-de-duinen-van-oostvoorne","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.marceltuit.nl\/?p=6964","title":{"rendered":"Mooie hike door de duinen van Oostvoorne"},"content":{"rendered":"
\"\"<\/a>

Duinpan<\/p><\/div>\n

\u00c9\u00e9n van de mooiere natuurgebieden van Zuidholland zijn zonder twijfel de bossen en duinen op de kop van het Zuid-Hollandse eiland ‘Voorne-Putten’. In de omgeving van de toeristische plaatsjes Oostvoorne en Rockanje ligt een redelijk groot bos- en duingebied waar je eindeloos kan wandelen door een zeer gevarieerde omgeving.<\/p>\n

Afgelopen weekend besloot ik, na er eerder dit jaar al geweest te zijn, wederom weer eens een wandeling te gaan maken. In het voorjaar was ik gestart bij het informatiecentrum aan de Tenellaplas, maar nu zou ik starten vanaf het Touristisch Overstap Punt bij de Brielsche-gat-dam vlak buiten Oostvoorne. Hier bij aankomst stonden er al aardig wat auto’s, vooral van kitesurfers die hier massaal hun sport aan het beoefenen waren.<\/p>\n

De wandeling die ik vandaag ging lopen had ik gevonden via stichting Het Zuid-Hollands Landschap<\/a>, en is de ‘Vogelboulevardroute’ genoemd. Volgens de informatie van de stichting kom je onderweg langs allerhande plekken met bijzondere vogels. Voor mij is dit allemaal wat minder van belang, als ik maar door een mooie omgeving loop.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Herfstbos<\/p><\/div>\n

Na de auto geparkeerd te hebben op de parkeerplaats ging de route in eerste instantie over een lang geasfalteerd fietspad over de Brielsche-gat-dam. Niet heel spectaculair lopen, omdat je door een soort groene tunnel loopt. De enige afwisseling zat hem in dat je af en toe boven de bomen de fabrieken van de Maastvlakte zag. Dit duurde echter niet lang, want aan het einde van de dam draaide de route zich weer om, en ging via een aantal wandelknooppunten over het strand en door de duinen weer terug. Dit was eigenlijk al een stuk leuke lopen, met prachtige uitzichten. Opletten waar je loopt moet je wel, want de route gaat continue langs de rand van een beschermd natuurgebied waar het verboden is om te lopen. Gelukkig wordt dit redelijk duidelijk met paaltjes aangegeven, dus dat kan niet missen.<\/p>\n

Nadat de route weer aan de rand van de parking was uitgekomen ging het via een strandpad richting het kitesurf-strand, wat een spectaculair in de lucht gaf met letterlijk tientallen kitesurfers. Aangezien het ondertussen even flink regende ben ik er niet naartoe gelopen om foto’s te maken, ik had de camera namelijk opgeborgen omdat ik geen regenhoes bij me had.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Strand<\/p><\/div>\n

Via een slingerende route over voornamelijk zand- en graspaden ging het richting de Tenellaplas, vanaf waar het weer met een boogje richting Oostvoorne ging. De route was erg afwisselend door mooie bossen met door de wind vervormde bomen en duingebieden. Het enige nadeel was dat het vrij druk was, vooral met hondenuitlaters. Het was af en toe oppassen voor hondenstront op de paden en voor rondvliegende wilde honden.<\/p>\n

Bij Oostvoorne ging het eventjes over wat straten langs de rand van de bebouwde kom, en hier is duidelijk te zien dat het hier in de zomer erg toeristisch kan zijn. Weer meer dan genoeg parkings, en ook een aantal hotels met appartementjes. Sommige van die hotels zagen er prima uit, alleen de uitzichten op de fabrieken waren niet echt geweldig.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Omhoog<\/p><\/div>\n

Na het verlaten van de bebouwde kom ging de route door het Landgoed Mildenburg. Hier stonden mooie bomen in mooie rijtjes met knallende herfstkleuren. Tevens zaten er hier een paar venijnige klimmetjes over enkele bunkercomplexen heen. Best leuk lopen!<\/p>\n

\"\"<\/a>

Herfstpad<\/p><\/div>\n

Wandelen door het landgoed duurde helaas niet zo heel lang, en na verlaten van het parkachtige bos ging het via een fietspad weer terug naar de hotels, vanaf waar het nu via een trap naar beneden ging door een moerassig gebiedje. De route volgde hier een graspad, en dat was op zijn zachtst gezegd best drassig. Ik was in ieder geval erg bij met mijn waterdichte hiking-boots die me in ieder geval genoeg grip geven en ervoor zorgden dat de blubber aan de buitenkant van mijn schoenen bleef.<\/p>\n

\"\"<\/a>

Wetlands.<\/p><\/div>\n

Na dit laatste stukje was het niet heel ver meer naar de auto, en via een doorsteekje door wat bosjes kwam ik weer bij de auto uit. Al met al kon ik terugkijken op een erg mooie en afwisselende wandeling, ook al was het weer niet helemaal geweldig en was het ook nog eens redelijk druk.<\/p>\n

 <\/p>\n

\n