Tohoku

Yamadera

Donderdag

In het Japans betekent Tohoku iets als ‘Noordoostelijke regio’. Hier wordt de regio in het noordoosten van het hoofdeiland Honshu mee bedoelt en onder het andere Noordelijkste Japanse eiland Hokkaido.

Helaas is Tohoku in Nederland eigenlijk vooral bekend vanwege de  aardbeving en bijkomende tsunami uit 2011, inclusief de bijbehorende meltdown in de nucleaire krachtcentrale nabij Fukushima. Vooral door de tsunami zijn toendertijd veel slachtoffers gevallen aan de oostkust van pak hem beet de Sanrikokust in het noorden en Iwaki in het zuiden.

Heden ten dage, ruim 6 jaar later, merk je eigenlijk niet zo heel veel meer van de catastrofale gevolgen van de aardbeving en tsunami. Als je naar de kaart kijkt zijn er eigenlijk alleen in de buurt van de Fukushima Daiichi reactoren tot verboden gebied verklaart. Voor de rest van het gebied geldt vooral dat het hartstikke veilig is om te reizen.

Ter ere van de slachtoffers…

Om deze reden had ik dus besloten om gewoon deze kant op te gaan en een hotel te boeken voor 3 nachten in Sendai, een miljoenenplaats direct aan de kust.

Na vanmorgen eerst lekker uitgeslapen te hebben zijn we na douchen eerst gaan ontbijten bij Tully’s, een Starbucks-achtig koffietentje.

Tijdens het ontbijt besloten we dat we vanwege het weer richting Hiraizumi zouden reizen, waar een aantal tempels te bezoeken zijn die tot wereld erfgoed zijn verklaard.

Na een kleine drie kwartier met de trein (Shinkansen en local train) kwamen we in Hiraizumi aan. Voor het station stond een kaart van de omgeving waarop duidelijk onze bestemming aangegeven waren. We besloten eerst richting Motsu-ji te lopen omdat deze het dichtste bij was.

Motsu-ji is een combinatie van Japanse tuin met tempel waar ook oude resten van oude tempels op het terrein lagen. Erg leuk om te zien, en de tuin was erg grappig.

Ruïne

Tuin

Het grappigste wat hier gebeurde was dat we op een gegeven moment een hele schoolklas met kinderen achter ons aankregen die ons schaterend ‘hello’, ‘bye’ en ‘my name is …’ aan het toeroepen waren. Volgens mij hadden ze nog nooit westeuropeanen gezien :p het grappige is dat dit al de tweede dag op rij was: gisteren bij de ice cave bij Fujisan gebeurde precies hetzelfde…

Na een poosje rondgezworven te hebben over het terrein begon het harder te regenen en besloten we op pad te gaan naar Chuson-ji, een tempelcomplex dat zelfs op de wereld erfgoed lijst van Unesco is te vinden.

Op de kaart bij het station hadden we gezien dat dit complex te bereiken was via de gewone weg, maar ook via een walking trail door de heuvels en het bos.

Uiteraard kozen we voor deze optie, want dat was hopelijk een stuk leuker dan via de stad. Ook dachten we in het bos wat meer beschutting te vinden tegen de regen.

Bospad naar Chuson-ji

Het pad in het bos was snel gevonden, en dit bleek een erg mooi aangelegd pad te zijn door een best wel mooi heuvelachtig bos. Het pad bevatte af en toe best steile stukjes, waar we af en toe flink hijgend tegenop liepen. Is goed voor de conditie zal ik maar zeggen 😉

We kwamen er ook achter dat er in dit bos beren leven. Ik was uit de VS gewend dat als je gaat wandelen in bossen waar beren leven dat je dan eigenlijk gewoon hard moet praten, zingen of met belletjes aan je tas moet rinkelen zodat beren je aan horen komen en niet ‘opeens’ met je geconfronteerd worden als je bocht om komt. Hier in dit bos hadden ze daar wat anders op bedacht: om de paar honderd meter hadden ze een houten paal neergezet met een hamer erbij. Het was de bedoeling dat je dan met de hamer een paar klappen gaf op het hout en het idee is dan dat eventuele beren door dit geluid al weten dat er mensen in de buurt zijn.

Is de beer thuis?

Uiteraard gingen wij bij elke paal braaf op het hout timmeren, telkens een stuk of tien keer, en volgens mij heeft het gewerkt want we hebben geen beren gezien :p

Na een klein uurtje kwamen we eindelijk bij Chuson-ji aan. Helaas was het ondertussen ook dusdanig hard gaan regenen dat we maat een paraplu hebben gekocht bij een winkeltje.

Bij aankomst op het tempelcomplex hebben we eerst een kaartje gekocht en het museum bekeken. Dit was best interessant want er was een hoop te zien over het complex, en dan vooral de hal konjikido. Dit is een klein tempeltje dat helemaal in bladgoud is ingelegd. Dit ziet er dan ook werkelijk schitterend uit. Het is eigenlijk jammer, maar ook begrijpelijk, dat je geen foto’s mag maken.

Deze mocht wel op de foto…

Het tempelcomplex van Chusonji is best groot,  en het is erg prettig rondwandelen. Helaas hadden we erg veel last van de regen, en op een gegeven moment warren we het dusdanig zat dat we richting het station besloten terug te gaan.

Chuson-Ji

Na 20 minuten wandelen waren we echt net op tijd om de trein te halen. We mochten gelukkig van de controleur bij de poortjes gelijk doorlopen zonder onze trein passen te moeten laten zien. Volgens mij wist hij nog precies wie we waren, ik kreeg namelijk de indruk dat er niet veel buitenlanders/westerlingen  daar kwamen.

Na een ruim uurtje waren we weer terug in het hotel, waar we na het drogen van onze schoenen/broeken met de föhn wat gingen eten. Het werd weer een Japanse bbq, en wederom was het vlees verrukkelijk. Leuke was dat de ober die ons hielp met een woordenboekje kwam vragen of we nog iets nodig hadden. Toen schaamde ik me wel dat ik niet verder kwam dan hallo en dankjewel in het Japans. Volledige zinnen leveren me toch echt een gebroken tong op 🙂

Al met al was het ondanks de vele regen toch nog een geslaagde dag, ik vond vooral chuson-ji een geslaagde uitstap. En ook het weer eens echt in het bos kunnen wandelen beviel goed…

Vandaag hebben we ook de wandeling gelogged in mijn GPS-device, zie hieronder de route…

 

Vrijdag 

Naast  Chuson-ji zijn er nog 2 plekken die we graag willen bezoeken vanuit Sendai: Yamadera en Matsushima Bay. Aangezien de weersvoorspellingen nog steeds niet denderend waren besloten we vandaag alleen naar Yamadera te gaan, omdat een baai aan de kust met zonnig weer bezocht moet worden. En gezien de voorspellingen is daar op zaterdagochtend meer kans op dan vandaag.

Na snel wat ontbeten te hebben moesten we nog letterlijk sprinten om de tren naar Yamadera te halen. Helaas rijdt deze lijn (Senzan lijn richting Yamagata) maar met een interval van ongeveer 75 minuten, en we hadden geen zin om weer zolang te wachten. Daarom trokken we dus een sprintje en waren precies op tijd in de trein. We zaten nog geen 10 seconden of de trein begon te rijden.

Na mooie treinrit van ongeveer een uurtje kwamen we op het station van Yamadera aan. Helaas regende het wel hier, maar gelukkig niet zo hard als gisteren.

Vlak buiten het station…

Ons doel hier in Yamadera was de tempel Risshaku-ji die hier erg mooi bovenop een bergtop is gelegen. Je kan naar deze tempel wandelen, maar dan moet je wel een flinke wandeling maken via een trap met maar liefst 1015 treden.

1, 2, 3, 4, 5…. zijn we er al?

Uiteraard gingen wij dit gewoon doen, als die Japanse bejaarden het kunnen dan kunnen wij het ook :p Gelukkig viel het eigenlijk nog best mee, doordat je de 1015 treden niet continue moet beklimmen maar omdat er tussendoor ook met grote regelmaat vlakke stukken zijn, al dan niet met een bezienswaardigheid. Deze stukjes gaven je voldoende tijd om tussendoor wat mooie foto’s te maken en de benen even rust te geven.

Even uitrusten…

Al met al hebben we er krap een halfuurtje over gedaan om boven te komen waarbij zelfs het zonnetje doorbrak,  maar eigenlijk vooral vanwege de vele keren dat we gestopt zijn om iets te bekijken. Het is namelijk gewoon een prachtige klim naar boven die je zeker moet maken als je in de buurt bent. En als je bijna boven bent krijg je ook serieus mooie uitzichten voorgeschoteld. De monniken van de tempel hadden een mooie plek uitgekozen om deze tempel neer te planten 😉

Yamadera

Yamadera

Yamadera

Na boven van de uitzichten genoten te hebben gingen we weer terug naar beneden. Dit ging iets sneller, en het lukte uiteindelijk om de trein van 13:15 te halen.

Na uiteindelijk weer in het hotel aangekomen te zijn hebben we allebei even liggen maffen op bed, waarna we ‘S-avonds nog even wat zijn wezen eten. Ook dit smaakte eigenlijk best goed, waarbij het dessert deze keer de show stal.

Ook van ons tripje naar Yamadera hebben we de GPS-track…

 

Zaterdag 

Vanmorgen was het gelukkig een stuk beter weer dan gisteren, en de zon scheen zelfs flink. Na ontbeten te hebben gingen we uitchecken en gelukkig mochten we de tassen ook hier weer laten staan.

Vervolgens gingen we vlug richting het station om de trein richting Matsushima te halen. Deze bracht ons in ruim 40 minuten bij het station Matsushimakaigan dat vlakbij de baai van Matsushima is gelegen.

Omdat we niet precies wisten waar we heen moeten besloten we maar op goed geluk richting de kust te lopen. Dit bleek een goede keus, want al snel kwamen we een felrood bruggetje tegen naar een eilandje met daarop een tempeltje. Vanaf daar hadden we een best wel mooi uitzicht over de baai met daarin een heleboel kleine rotseilandjes erop. Dit zag er best mooi uit, zeker omdat het zonnetje ook nog scheen.

RotSeilandje

We besloten weer verder lopen en nu kwamen we een best wel lange brug tegen naar best wel flink eiland. Na betaling van 400 yen staken we over en gingen een rondje wandelen over het eiland. Dit was een best mooie wandeling met af en toe mooie uitzichten over de baai en ook het midden van het eiland was mooi. De wandelpaden waren van goede kwaliteit, alleen je moest af en best flink omhoog of omlaag wandelen.

Brug naar eilandje

Na een rondje over het eiland gedaan te hebben besloten we naar onze volgende bestemming te gaan: Shiogama. Ik had gelezen dat je hier bij de visafslag erg goede sushi kan halen.

Helaas viel dit een beetje tegen. De vismarkt was al bijna afgelopen, en de restaurantjes in de hal hebben we niet gezien. We gingen dus weer onverrichter zake terug naar het station.

Wat hier wel opviel was dat alles er redelijk nieuw uitzag op straat. Even Googlen leerde dat deze haven in 2011 door de beruchte tsunami geheel verwoest werd. Hier merk je nu eigenlijk niet zoveel meer van, behalve dan dat er veel nieuwbouw is.

Na bij het station te zijn aangekomen gingen we weer richting Sendai waar we snel stoelen hebben gereserveerd voor onze treinen naar Nagano en ook onze tassen opgehaald in het hotel. En om klokslag 14:30 reden we met de Shinkansen Hayabusa 20 het station uit 🙂

Al met al waren het een paar best leuke dagen in Sendai, alleen jammer dat het weer tegen zat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *