Tohoku

Yamadera

1 juni

In het Japans betekent Tohoku zoiets als ‘Noordoostelijke regio’. Hier wordt de regio in het noordoosten van het hoofdeiland Honshu mee bedoeld, waar onder het andere Noordelijkste Japanse eiland Hokkaido onder valt.

Helaas is Tohoku in Nederland eigenlijk vooral bekend vanwege de  aardbeving en bijkomende tsunami uit 2011, inclusief de bijbehorende meltdown in de nucleaire krachtcentrale nabij Fukushima. Vooral door de tsunami zijn destijds veel slachtoffers gevallen aan de oostkust van de Sanrikokust in het noorden tot aan Iwaki in het zuiden.

Heden ten dage, ruim 6 jaar later, merk je eigenlijk niet zo heel veel meer van de catastrofale gevolgen van de aardbeving en tsunami. Als je naar de kaart kijkt, dan is eigenlijk alleen de regio in de buurt van de Fukushima Daiichi reactoren tot verboden gebied verklaard. Voor de rest is het hartstikke veilig om te reizen. Om deze reden besloten we om hier toch naartoe te gaan en een hotel te boeken voor 3 nachten in Sendai, een miljoenenplaats direct aan de kust.

Ter ere van de slachtoffers…

 

Na eerst lekker uitgeslapen te hebben zijn we na douchen eerst gaan ontbijten bij Tully’s, een Starbucks-achtig koffietentje. Tijdens het ontbijt besluiten we dat we vanwege het druilerige weer naar Hiraizumi zullen gaan, waar een aantal tempels te bezoeken zijn die tot wereld erfgoed zijn verklaard.

Na een kleine drie kwartier met de trein (Shinkansen en lokale trein) komen we in Hiraizumi aan. Voor het station staat een kaart van de omgeving, waarop duidelijk onze bestemming aangegeven wordt. We zullen eerst naar Motsu-ji lopen, omdat deze het dichtste bij is. Motsu-ji is een combinatie van een Japanse tuin met tempel, waar ook oude resten van oude tempels op het terrein liggen. Erg leuk om te zien en de tuin was ook erg mooi opgezet.

Ruïne

Tuin

Voor we het weten hebben we een hele schoolklas met kinderen achter ons aan lopen, die ons schaterend ‘hello’, ‘bye’ en ‘my name is …’ aan het toeroepen zijn. Waarschijnlijk komen ze hier niet zo vaak West-Europeanen tegen. :p Het grappige is dat dit al de tweede dag op rij is, want gisteren bij de ice cave bij Fujisan gebeurde precies hetzelfde.

Na een poosje rondgezworven te hebben over het terrein, begint het harder te regenen en gaan we op pad naar Chuson-ji, een tempelcomplex dat zelfs op de wereld erfgoed lijst van Unesco is te vinden. Op de kaart bij het station hadden we gezien dat dit complex te bereiken is via de gewone weg, maar ook via een walking trail door de heuvels en het bos. We kiezen voor de laatste optie en gaan dan via het verharde pad terug. Daarnaast denken we in het bos wat meer beschutting te vinden tegen de regen.

Bospad naar Chuson-ji

Het pad in het bos is snel gevonden en het blijkt een erg mooi aangelegd pad te zijn door een best wel mooi heuvelachtig bos. Het is nog een goede trainingstocht ook, want er zitten best steile stukjes tussen, die ons flink aan het hijgen maken.

Al snel komen we erachter dat er in dit bos beren leven. We zijn vanuit de VS gewend dat als je gaat wandelen in bossen waar beren leven, dat je dan eigenlijk gewoon hard moet praten, zingen of met belletjes aan je tas moet rinkelen zodat beren je aan horen komen en niet ‘opeens’ met je geconfronteerd worden als je bocht om komt. Hier in dit bos hebben ze daar wat anders op bedacht: om de paar honderd meter hebben ze een houten paal neergezet met een hamer erbij. Het is de bedoeling dat je dan met de hamer een paar klappen geeft op het hout en het idee is dan dat eventuele beren door dit geluid al weten dat er mensen in de buurt zijn.

Is de beer thuis?

Uiteraard timmeren we bij elke paal braaf op het hout, telkens een stuk of tien keer. Het lijkt gewerkt te hebben, want we zien geen beren. :p

Na een klein uurtje lopen komen we bij Chuson-ji aan. Helaas moeten we nu de al eerder gekochte paraplu’s openklappen, want het is inmiddels flink hard gaan regenen.

Bij aankomst op het tempelcomplex kopen we eerst een kaartje om het museum te kunnen bekijken, zo ontsnappen we in ieder geval eventjes aan de regen. Het museum is erg interessant, want er is een hoop te zien over het complex, met name over de hal Konjikido. Konjikido is een kleine tempel die helemaal van bladgoud is voorzien. Deze tempel zullen we later ook gaan bekijken. Hij ziet er werkelijk schitterend uit. Het is eigenlijk jammer, maar ook begrijpelijk, dat je geen foto’s mag maken.

Deze mocht wel op de foto…

Het tempelcomplex van Chusonji is vrij groot en het is er erg prettig rondwandelen. Helaas hebben we erg veel last van de regen en het duurt niet lang voordat we teruggaan naar het station.

Chuson-Ji

Na 20 minuten wandelen zijn we net op tijd om de trein te halen. We mogelijk gelukkig van de controleur bij de poortjes gelijk doorlopen zonder onze trein passen te laten zien. Hij lijkt nog precies te weten wie we zijn, we krijgen namelijk de indruk dat er niet veel buitenlanders/westerlingen in het gebied komen.

Na een ruim uurtje zijn we weer terug in het hotel, waar we na het drogen van onze schoenen en broeken met de föhn wat gaan eten. Het werd weer een Japanse BBQ en wederom is het vlees verrukkelijk. Het leuke is dat de ober die ons helpt met een woordenboekje komt vragen of we nog iets nodig hadden. Je schaamt je dan wel een beetje dat je niet verder komt dan hallo en dank je wel in het Japans. Toch nog even oefenen! 🙂

Al met al is het ondanks de vele regen toch nog een geslaagde dag, Chuson-ji is een uitstap die aan te raden is. Ook het wandelen in het bos was erg leuk! We hebben de wandeling overigens ook gelogd in de GPS-device, zie hieronder de route.

Download

 

2 juni 

Naast  Chuson-ji zijn er nog 2 plekken die we graag willen bezoeken vanuit Sendai: Yamadera en Matsushima Bay. Aangezien de weersvoorspellingen nog steeds niet denderend zijn, gaan we vandaag alleen naar Yamadera, omdat een baai aan de kust met zonnig weer bezocht moet worden. Gezien de voorspellingen is daar op zaterdagochtend meer kans op dan vandaag.

Na snel wat ontbeten te hebben moeten we letterlijk sprinten om de trein naar Yamadera te halen. Deze lijn (Senzan lijn richting Yamagata) rijdt namelijk slechts met een interval van ongeveer 75 minuten. Na het trekken van een sprintje en zijn we precies op tijd in de trein. We zitten nog geen 10 seconden of de trein begint te rijden.

Na mooie treinrit van ongeveer een uurtje komen we op het station van Yamadera aan. Helaas regent het wel hier, maar gelukkig lang niet zo hard als gisteren.

Vlak buiten het station…

Ons doel hier in Yamadera is de tempel Risshaku-ji, die erg mooi bovenop een bergtop is gelegen. Je kunt naar deze tempel wandelen, maar dan moet je wel een flinke wandeling maken via een trap met maar liefst 1015 treden.

1, 2, 3, 4, 5…. zijn we er al?

Uiteraard gingen wij die uitdaging gewoon aan, want als die Japanse bejaarden het kunnen dan kunnen wij het ook! :p Gelukkig valt het eigenlijk nog best mee, doordat je de 1015 treden niet continue moet beklimmen maar er tussendoor ook met grote regelmaat vlakke stukken zijn, al dan niet met een bezienswaardigheid. Deze stukjes geven je voldoende tijd om tussendoor wat mooie foto’s te maken en de benen even rust te geven.

Even uitrusten…

Al met al hebben we er krap een halfuurtje over gedaan om boven te komen,  maar het duurde eigenlijk vooral zo lang vanwege de vele keren dat we gestopt zijn om iets te bekijken. Gelukkig is zelfs het zonnetje doorgebroken. Het is namelijk een prachtige klim naar boven die je zeker moet maken als je in de buurt bent. Als je bijna boven bent krijg je ook serieus mooie uitzichten voorgeschoteld. De monniken van de tempel hebben een mooie plek uitgekozen om deze tempel neer te zetten!

Yamadera

Yamadera

Yamadera

Na op de top van de berg van de uitzichten genoten te hebben, gaan we weer terug naar beneden. Dit gaat een stuk sneller  en het lukt uiteindelijk om de trein van 13:15 te halen.

Terug in het hotel vallen we allebei in slaap en worden we pas tegen de avond wakker om te gaan eten. Ook dit smaakt weer geweldig, waarbij het dessert deze keer de show steelt.

Ook van ons tripje naar Yamadera hebben we de GPS-track.

Download

 

3 juni

Vanmorgen is het gelukkig een stuk beter weer dan gisteren, de zon schijnt zelfs flink. Na het ontbijt (uit de supermarkt) gaan we uitchecken. Gelukkig mogen we de tassen ook hier weer laten staan. Vervolgens gaan we snel richting het station om de trein naar Matsushima te halen. Deze brengt ons in ruim 40 minuten naar het station Matsushimakaigan dat vlakbij de baai van Matsushima is gelegen.

Omdat we niet precies weten waar we heen moeten, lopen we maar op goed geluk in de richting van de kust. Dit blijkt een goede keuze, want al snel zien we een felrood bruggetje dat leidt naar een eilandje met daarop een kleine tempel. Daarvandaan hebben we een heel mooi uitzicht over de baai met daarin een heleboel kleine rotseilandjes. De zon zorgt ervoor dat we enorm kunnen genieten van deze mooie baai.

RotSeilandje

We besluiten weer verder lopen en nu komen we een hele lange brug tegen naar een groter eiland dan de rest van de eilandjes. Na betaling van 400 Yen steken we het water over en gaan een rondje wandelen over het eiland. Niet alleen het biedt het eiland mooie uitzichten over de baai, maar ook het eiland zelf is mooi. De wandelpaden zijn van zeer goede kwaliteit en ook hier krijgen we gelijk een goede work-out vanwege de steile hellingen.

Brug naar eilandje

Na een rondje over het eiland gedaan te hebben gaan we naar de volgende bestemming: Shiogama. We hadden gelezen dat je hier bij de visafslag erg goede sushi kunt halen. Helaas valt dit tegen. De vismarkt is al bijna afgelopen als wij aankomen en de restaurantjes, die in de hal zouden zitten, hebben we niet gezien. We gaan dus weer onverrichter zake terug naar het station. Dan maar sushi halen bij de supermarkt.

Wat hier wel opvalt is dat alles er redelijk nieuw uitziet op straat. Even Googlen leert dat deze haven in 2011 door de beruchte tsunami geheel verwoest werd. Dat is de reden dus dat er veel nieuwbouw is. Er zijn eigenlijk zelfs helemaal geen sporen meer te ontdekken van de ramp. Echt gezellig is het in dit dorp overigens niet, dus ga er niet heen tenzij je de visafslag wilt bezoeken.

Na bij het station te zijn aangekomen gaan we weer richting Sendai, waar we snel stoelen reserveren voor onze treinen naar Nagano, die we later vandaag zullen nemen. Daarna halen we onze tassen op in het hotel, om om klokslag 14:30 met de Shinkansen Hayabusa 20 het station uitrijden. 🙂

Sendai is een leuke en mooie omgeving om te bezoeken. Probeer dit wel te doen in een periode dat het niet al te veel regent 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *