Sydney, de grootste metropool van Australië…

Sydney opera house

Eerste dag, niet zulk lekker weer…

Op de dag van onze rit naar Sydney was de temperatuur drastisch gedaald: het was slechts 11 graden toen we van de camping vertrokken richting het cafeetje The Knox om te gaan ontbijten. Na het wederom verrukkelijke ontbijt gingen we op weg voor de drieënhalf uur durende rit door heuvelachtig boslandschap. Erg prettig rijden. Onderweg kwam de temperatuur ook niet boven de 16 graden, tot pak hem beet 50 kilometer voor Sydney, toen het opeens vrij vlot richting de 23 ging. Best een bizar groot verschil over korte afstand, het is duidelijk dat het bergachtige gebied gepasseerd is en we in de laagvlakten kwamen.

Bij aankomst in ons hotel vlakbij Kings cross hebben we ingecheckt waarna we ook nog een Opal card geregeld hebben. Dit is een ov chipkaart die je voor het openbaar vervoer in de regio kan gebruiken. Erg handig, want dat scheelt weer gekloot met contant geld. Bovendien levert het betalen met deze pas ook nog diverse kortingen op…

Omdat het inmiddels regende als een malle zijn we vervolgens naar het casino gegaan en hebben daar de avond doorgebracht om ons geluk te beproeven. Helaas gingen we wederom niet weg als miljonairs :p

Kerk in Sydney

Onze eerste volledige dag begon langzaamaan, door eerst lekker uit te slapen en ontbijt te halen bij de Coles. Na dit op de kamer opgegeten te hebben gingen we op weg naar de Darling Harbor. Dit is een toeristische trekpleister in Sydney dat als een hoefijzer rondom een haven is aangelegd. Hier zijn onder andere tientallen restaurants te vinden, evenals het Australisch maritiem museum en Sealife. De laatste was ons doel.

Darling harbor

Het ontdekken van een grote stad als Sydney is het leukste te voet, omdat je dan het meeste ziet. Dit is dus ook precies wat wij deden. Het was volgens Google maps hooguit een half uurtje lopen, maar doordat we onder andere een stop maakten bij het Anzac memorial duurde het veel langer. Het Anzac memorial is een herdenkingsteken ter ere van alle oorlogsslachtoffers. Ik vond dat ze het op een indrukwekkende manier gepresenteerd hadden.

Na aankomst in de Darling Harbour zijn we eerst via de linkerzijde gelopen om wat foto’s te maken, waarna we via de Pyrmontbrug naar de overkant zijn gelopen,waar we gelijk bij Sealife uitkwamen.

De kaartjes voor het aquarium kostten 46 dollar per stuk, en die konden we zo uit de automaat trekken. Hiermee bespaarde we ons een hele lange wachtrij, want de rij voor gewone kassa’s was bizar lang. Tot op de dag van vandaag snap ik nog steeds niet waarom een hoop mensen liever in die lange rij zijn gaan staan…

Na een paar uur door het aquarium geslenterd te hebben kan ik wel zeggen dat het w erg geslaagd was. We hebben erg mooie vissen gezien, met als hoogtepunten de zeekoe Pig en het boottochtje langs de pinguïns.

Omdat we na Sealife flink dorstig waren geworden gingen we eerst ff wat drinken op een terras. Hier bleek het happy hour te zijn dus we hebben het goedkoopste bier en de goedkoopste cola van de vakantie op. Een prima manier om te genieten van de haven en lekker aapjes te kijken.

Het was inmiddels al richting vijven, dus het werd tijd om richting Koi Dessert Bar te gaan, vlakbij het Central Station. Dit restaurant wordt mede gerund door Reynold Poernomo, een oud deelnemer van de Australische kookshow Masterchef. Omdat wij beiden groot fan zijn van deze show, en omdat de desserts van Reynold in Masterchef grote indruk maakten, wisten we van te voren dus al dat we hier zeker wilden gaan eten.

Vandaag was het dus zover, en ik kan zeggen dat het heerlijk was. We hadden beiden het vijfgangenmenu genomen, en alle vijf de gangen waren heerlijk, met als hoogtepunten de Wagyubeef en de 2 desserts. En dat voor (omgerekend) niet eens zo’n hele hoge prijs…

Na het eten gingen we weer richting de Darling Harbour, waar savonds om 9 uur een vuurwerk werd afgestoken, en ik wilde ook nog  proberen de zonsondergang te fotograferen. Dit laatste is helaas niet erg goed gelukt, want vlak de zon ondergang trok de lucht helaas weer helemaal dicht. Jammer, maar helaas.

Hierna hebben we nog even bij een straatentertainer staan kijken, totdat met het vuurwerk deze leuke dag knallend werd afgesloten. Van dat laatste heb ik helaas geen mooie foto’s kunnen maken, vanwege de grote rookontwikkeling. Die bleef erg hangen tussen de gebouwen door het gebrek aan wind.

Entertainertje…

Op de tweede dag in Sydney werden we met een fel schrijnend zonnetje wakker. Mooi weer dus om weer lekker naar het water te gaan.

Dag 2, water water water…

Na het ontbijt begonnen we met het richting de Woolloo-mooloo Wharf wandelen. Dit is vanuit ons hotel gezien de dichtstbijzijnde haven van Sydney, en vanuit hier zijn we langs het water richting het wereld beroemde Sydney Opera House gewandeld. Onderweg hadden we prachtige uitzichten op onder andere de marinehaven, de botanische tuinen en uiteindelijk ook het Operahouse, de Harbour Bridge en de skyline van Circular Quay. Het Sydney Opera house voldeed aan alle verwachtingen, en vind ik 1 van de mooiste gebouwen qua architectuur in de wereld (van wat ik in ieder geval gezien heb). Het is eigenlijk nog het meest te vergelijken met de bekende musea in Valencia…

Circular quay

Na uiteindelijk aangekomen te zijn bij de ferriehavens van Circular Quay namen we hier de ferrie naar het kustplaatsje Manly. Manly is gelegen ten noordoosten van Sydney en is voorzien van een aantal stranden.

Na een tochtje van een half uurtje kwamen we aan bij de veerterminal van Manly, en gingen we gelijk richting het zeestrand. Omdat het plaatsje op een schiereiland ligt, zijn er meerdere stranden. Je hebt de stranden aan de havenkant, en aan de kant van de oceaan. Uiteraard zijn de laatste ook voorzien van ruige golven, en dat is te merken aan de hoeveelheid surfers.

The beach…

Op de boot was het al erg druk, maar in Manly zelf was het nog veel drukker. Je kon op het strand niet eens meer een zandkorrel vinden, zo druk was het. Wij zijn dus rustig langs het strand gewandeld richting het Sydney harbor national park gedeelte North head. Hier hebben we nog een mooie wandeling gemaakt langs de mooie kust en vervolgens landinwaarts door het bos. Erg mooi, maar ook een beetje zwaar door de klim en de warmte. Ook hiervan helaas geen routekaartje, maar ter plaatse staan er genoeg borden met een kaart. Echt verdwalen is vrij moeilijk heb ik het idee…

Kustlijn Manly

Na het wandeltochtje afgerond te hebben kwamen we weer bij de haven uit, en hier namen we de boot weer naar Circular quay. Dit was een welkome onderbreking, omdat we ondertussen best vermoeid waren. De warmte gaat je toch parten spelen op dit soort hikes 😉

Na aankomst in de stad liepen we weer terug richting ons hotel om daar wat op te frissen, we wilden ‘s-avonds namelijk nog even bij het Opera House gaan kijken. Hier zou namelijk met zonsondergang een lichtshow worden gegeven: Badu Gili. Best mooi om te zien, hierbij worden er allemaal aboriginal-tekeningen op het dak van 1 van de gebouwen van het opera house getoond. Erg gaaf, en ook grappig dat omdat wij als eerste op de grond zaten om hiervan te genieten er binnen no-time een heleboel Aziaten netjes om ons heen zaten…

Badu Gili

Omdat je op zondag in Sydney met je Opal card maximaal 2,70 dollar betaald, waren we niet veel kwijt aan het OV vandaag. Best fijn geregeld, alleen jammer dat we dat niet eerder wisten want dan hadden we er een stuk minder op gezet. Nu hebben we ieder nog 10 dollar op de kaart staan…

Al met al was het verblijf in Sydney erg gaaf, al was het vooral op de tweede dag ook bizar druk. Dit bedierf de pret helaas een beetje, want het was bijna claustrofobisch druk. Wel is het verder wel voor herhaling vatbaar, de stad is namelijk bizar groot en er is hartstikke veel te doen en zien. Qua grootte kan hij zich wat mij betreft prima meten met steden als Tokyo, Taipei, Los Angeles en New York 🙂

Boekenlegger op de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *