Twee dagen hiken door het Pays de Herve

Het nieuwe jaar is nog geen week oud, maar halverwege de eerste week van 2022 ging ik alweer op pad met rugzak + tent om een stukje te wandelen in Zuid-Limburg en het Belgische Land van Herve.

Dag 1: Vaalserberg –> Hagelstein (26km)

Ik had een tweedaags rondje samengesteld over een tweetal Belgische Grote Route-paden. Vandaag zou ik vanaf het drielandenpunt op de Vaalserberg gaan starten via de GR-563, ook wel de Tour de pays de Herve genaamd.

Rond een uurtje of 11 in de ochtend ging het door het licht besneeuwde bos richting het westen. Hier pikte ik al vrij snel de bekende geel-rode rechthoekjes van de GR-563 op. Nu moest ik wel even opletten dat ik niet per ongeluk de markering van het Nederlandse  Krijtlandpad ging volgen, maar dat ging gelukkig goed. Ik had blijkbaar geleerd van vorig jaar toen ik datzelfde Krijtlandpad liep en te maken kreeg met de markeringen voor de GR-563 😉

De GR liep via bospaden richting de dorpen Gemmenich en Plombières. Bij Gemmenich aangekomen ging het door een heuvelachtig agrarisch landschap, en ik moet bekennen dat het niet heel spectaculair was. Leuker werd het toen ik nabij Plombieres bij het riviertje de Geul aankwam. De route ging hier pal langs, totdat deze in een diepe grot verdween. De Geul heeft voor zijn lengte een best wel groot verval, en dat was wel te merken aan de stroomsnelheid van het riviertje, want het water ging met een duizelingwekkende snelheid de grot in. Uit de informatieborden die hier bij de grot stonden begreep ik dat deze grot kunstmatig is, en was aangelegd om het water versneld af te kunnen voeren in het geval van extreem hoog water.

Bij het passeren van de verschillende dorpjes merkte je overigens goed dat je hier in een gebied rondloopt waar de Belgische taalstrijd nog volop actueel is, en daardoor voor buitenstaanders niet minder verwarrend. Reeds in Gemmenich kwam ik al bordjes tegen in zowel het Frans, Duits als Nederlands. Een stuk meer westwaarts, in de buurt van Voeren, waren bij de plaatsnaamborden regelmatig de Nederlandse of Franse variant doorgestreept.

De Geul bleef de leidraad tot aan het dorpje Sippenaeken. Erg mooi lopen, hier krijgt de Geul duidelijk de ruimte om te meanderen en dat zie je ook terug in het landschap. Het was ook te merken dat dit een populaire streek is bij wandelaars, want ik kwam hier ondanks dat het begin januari is toch nog menig wandelaar tegen. Ook de grote getallen vakantiehuisjes wezen hierop, zeker ook omdat ze nog bezet waren ook.

Bij Sippenaeken volgt de GR een redelijk nuttoze lus, die volgens mij alleen bedoeld was om de aldaar gelegen camping in de route op te nemen. Aangezien het nog veel te vroeg was om de tent op te zetten, ging ik dus vrolijk verder richting het dorp Sippenaeken, waar ik bij de kerk even heb zitten uitrusten en lunchen.

Voorbij Sippenaeken ging het wat meer de hoogte in en liep ik bovenop de heuvels over grasvelden richting een bos. Erg mooi lopen, maar ook winderig. Dit stuk ging nog best lang door, tot ik bij een Ravel (#38) uitkwam die ik volgde tot aan Hombourg. Vanaf dat kleine dorpje was het niet heel ver meer tot de camping in Hagelstein, waar ik even voor vijven aankwam. Hier kon ik nog net voor donker de tent opzetten, en ik mocht van de uitbater gebruik maken van de overkapping van de trekkershut naast het tentenveld. Erg fijn, dan kon ik tenminste goed zitten 🙂

  • Totaal gewandelde afstand: 25,3 kilometer
  • Totale wandeltijd inclusief pauze: 6:00 uur
  • Meters stijgen: 504 meter
  • Meters dalen: 576 meter

Dag 2: Hagelstein –> Vaalserberg (19km)

Gisteravond en vannacht kwam er best veel regen over, maar gelukkig hield m’n tentje me droog. Helaas ging de wind echter wel op een gegeven moment liggen, waardoor elke vorm van doorstroming in de tent verdwenen was en ik dus helaas wel last kreeg van condensatie op de binnenkant van het tentdoek.

Aangezien het slechts een tweedaags tochtje betrof besloot ik niet te wachten tot de tent droog was, en ik heb hem na provisorisch met een doekje eroverheen te zijn gegaan gewoon nat ingepakt. Drogen komt thuis wel, ik ben niet zo panisch over natte tenten inpakken 😉

Voor vandaag zou ik via de GR128 (Vlaanderenroute) terugwandelen naar auto op de Vaalserberg. In de praktijk betekende dit echter dat ik voor meer dan 75% door Nederland over het Krijtlandpad liep. Ik kreeg sterk de indruk dat de GR128 met alle macht probeerde om Wallonië te vermijden 🙂

Tot even voorbij het dorpje Teuven ging het nog door België, waarna ik via de ‘moeder der holle wegen’ omhoog ging richting de Teuvenderberg. Na deze overgestoken te zijn kwam ik via een modderig pad in een boomplantage in Nederland terecht, waar ik in het Bovenste bos uitkwam. Hier pikte de GR128 ook het Krijtlandpad op, wat betekende dat ik eigenlijk was aangewezen op de markering hiervan, want de rood-witte markering van de GR128 was opeens spontaan verdwenen.

Ondanks dat ik dit stuk vorig jaar ook al gewandeld had tijdens mijn trektocht over het Krijtlandpad, was het toch niet saai of vervelend om opnieuw hetzelfde stuk te lopen. Nu liep ik natuurlijk sowieso in tegengestelde richting. Daarnaast is het gewoon ook een hele mooie omgeving om door te wandelen.

Qua landschappelijke afwisseling was deze tweede wandeldag iets minder afwisselend als gisteren. Dit omdat je nu voor een veel groter gedeelte door het bos loopt en minder door dorpjes komt. 

Naarmate ik dichter bij de eindbestemming kwam, werd het ook aanzienlijk drukker op de wandelpaden; met als hoogtepunt het bosrestaurant ‘het boshert’, waar er lange rijen stonden voor de friteskraam. Ik vind het leuk voor ze dat ze zo ondanks de lockdown toch nog wat klandizie kunnen binnenhalen, maar het was mij te druk. Ik ben dus gewoon doorgelopen.

  • Totaal gewandelde afstand: 20,0 kilometer
  • Totale wandeltijd inclusief pauze: 5:10 uur
  • Meters stijgen: 586 meter
  • Meters dalen: 523 meter

Tot slot en praktisch

Na ruim 45 kilometers stappen door het land van Herve en Zuid Limburg kwam ik tegen drieën moe maar voldaan weer aan bij de auto op de Vaalserberg. Ik kan terugkijken op een prachtige afwisselende tocht. Qua zwaarte vond ik hem prima te doen, je maakt wel wat hoogtemeters maar dat zijn doorgaans redelijk korte klimmetjes. De zwaarste stukken voor mij waren de smalle bemodderde paden waar je door de modder alle kanten opgleed, en het zelfs met wandelstokken nog lastig was om rechtuit te lopen. Hier ging mijn tempo ook aanzienlijk omlaag, en ik vermoed dat dit geglibber ook mede oorzaak is van de bizarre spierpijn in mijn benen de volgende dag 😀

Overnachten deed ik op de camping ‘Natuurlijk Limburg‘ even ten noorden van het Vlaamse Hagelstein. Deze camping ligt op ongeveer 2 kilometer van de GR563. De volgende dag was het ook slechts 2 kilometer doorstappen richting de GR128. Mocht je de dagafstanden toch iets te fors vinden, dan kan je ook nog terecht op andere campings. Je komt na +- 12km namelijk in Sippenaeken ook over een camping. Ook in het Limburgse Camerig loopt de route (Krijtlandpad) vlak langs een camping. Hier overnachtte ik vorig jaar tijdens mijn tocht over datzelfde streekpad.

Wat betreft navigeren liep ik op de eerste dag vooral op de geel-rode rechthoekjes van het Belgische streekpad GR563. Deze markeringen waren veelvuldig aanwezig, en over het algemeen goed te volgen. Bij een enkele kruising was het even zoeken, maar ik had ook een GPS-track bij me dus dat probleem was ook opgelost. Als backup had ik ook nog een wandelkaart bij me, Wandelkaart 160 van het NGI. Deze kaart bevat een groot aantal wandelroutes in het zuiden van limburg en het land van herve, en ook enkele lange afstandspaden: Krijtlandpad, Geuldalroute, GR128 en GR563. Ook het grensoverschrijdende wandelnetwerk ‘Grenzrouten’ nabij Vaals staat er op aangegeven. 

 

Route op kaart

 

Voeg toe aan je favorieten: Permalink.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.